ΑΥΞΗΣΗ ΤΩΝ ΔΗΜΟΣΙΩΝ ΕΣΟΔΩΝ ΚΑΙ ΚΑΤΑΠΟΛΕΜΗΣΗ ΤΗΣ ΑΚΡΙΒΕΙΑΣ
Δημοσιευμένο: 2010-08-20
Η ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ ΑΡΙΣΤΕΡΑ επισημαίνει τις δύο επείγουσες προτεραιότητες αλλαγής στην οικονομική πολιτική: την αύξηση των δημοσίων εσόδων και τη καταπολέμηση της ακρίβειας. Τα προβλήματα αυτά δεν λύνονται με λόγια και με επικοινωνιακή διαχείριση που επιχειρεί η κυβέρνηση.
Η κάλυψη της υστέρησης και η περαιτέρω αύξηση των δημοσίων εσόδων δεν πρέπει να γίνει με νέους έμμεσους φόρους αλλά με την ταχύτατη κινητοποίηση των κρατικών μηχανισμών, που καθυστερούν υπερβολικά παρά τις εξαγγελίες. Επιτέλους η σκανδαλώδης πελατειακή ανοχή απέναντι στη φοροδιαφυγή και την παραοικονομία πρέπει να σταματήσει στην πράξη και όχι στα λόγια.
Κύριοι στόχοι πρέπει να είναι η εξασφάλιση πόρων για την τροφοδότηση των προγραμμάτων για τους ανέργους και η επαναφορά στη ζωή του προγράμματος Δημοσίων Επενδύσεων που έχει θυσιαστεί. Οι δημόσιες επενδύσεις είναι σήμερα το μόνον γρήγορο και αποτελεσματικό εργαλείο για την ανάπτυξη, που θα συμβάλει αποφασιστικά στη συγκράτηση της ανεργίας.
Δεύτερη προτεραιότητα είναι η δραστική μείωση του πληθωρισμού που καλπάζει καθώς η επιβάρυνση των έμμεσων φόρων πέρασε ολόκληρη στην κατανάλωση, αυξάνοντας κι άλλο τα κέρδη της παραοικονομίας. Απαιτούνται τώρα δεσμεύσεις και παρεμβάσεις και όχι η ανοχή και η αδράνεια που επιδεικνύει σήμερα η κυβέρνηση.
Η μεγάλη πλειοψηφία των πολιτών απαιτεί δίκαιη κατανομή των βαρών της κρίσης και δημοκρατική διέξοδο από αυτή.
Ο ΔΙΟΝΥΣΗΣ Τσακνής (είτε με τον Μαχαιρίτσα είτε και μόνος του) θέλει να είναι κάτι σαν λαϊκός βάρδος. Η ατυχία του; Αρχισε να τραγουδά στον απόηχο της ηρωικής εποχής του μεταπολιτευτικού λαϊκισμού. Δεν πρόλαβε δηλαδή να ανθήσει πλάι στους συνθέτες, οι οποίοι ύμνησαν την υποτιθέμενη εποποιία των αντιστεκόμενων γενικώς μαζών - μια πολυφορεμένη μυθολογία που υμνήθηκε κατά κόρον στα γήπεδα και στα κομματικά φεστιβάλ περίπου ώς τα μέσα της δεκαετίας του 1980.
ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ του ΤΟΜΕΑ ΠΑΙΔΕΙΑΣ της ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ
Δημοσιευμένο: 2010-08-19
Εν όψει της ανακοίνωσης των αποτελεσμάτων για την εισαγωγή στην Τριτοβάθμια Εκπαίδευση, που αποτελεί απλώς το τέλος μιας μακράς πορείας με κύρια χαρακτηριστικά το άγχος, τις επώδυνες προσπάθειες και την οικονομική αιμορραγία για τους μαθητές και τις οικογένειές τους, κρίνουμε αναγκαίο να υπενθυμίσουμε την αξία του δυστυχώς παραγνωρισμένου θεσμού της Πρόσθετης Διδακτικής Στήριξης (ΠΔΣ), τα δωρεάν φροντιστηριακά μαθήματα εντός του δημόσιου σχολείου.
Με αφορμή τη συζήτηση που διεξάγεται γύρω από την ανακοίνωση του Τομέα Παιδείας της Δημοκρατικής Αριστεράς (ΔΑ), σχετικά με την κάλυψη των λειτουργικών κενών στα σχολεία ενόψει της νέας εκπαιδευτικής χρονιάς, θα ήθελα να διατυπώσω ορισμένες σκέψεις.(στα ΣΧΟΛΙΑ δεν χωρά λόγω της έκτασης...)
Η ανακοίνωση απευθύνεται πρωτίστως στο υπουργείο Παιδείας και το καλεί να τηρήσει τις δεσμεύσεις εξορθολογισμού στην κατανομή του εκπαιδευτικού δυναμικού που έχει αναλάβει για τη νέα εκπαιδευτική χρονιά, στο πλαίσιο της κρίσης και της έκτακτης κατάστασης που επικρατεί στη χώρα μας, και να μη διολισθήσει ως συνήθως (βλέπε επί παραδείγματι την κατάργηση του ορίου του 10 στις πανελλαδικές εξετάσεις) υπό το βάρος συντεχνιακών και ψηφοθηρικών πιέσεων σε λαϊκίστικες πρακτικές που ανακυκλώνουν τα δομικά προβλήματα της εκπαίδευσης.
Ατυχής και προβληματική η τελευταία πρωτοβουλία του πρωθυπουργού για την ταχεία σύσφιξη των σχέσεων και στρατιωτική συνεργασία με την μιλιταριστική κυβέρνηση του Ισραήλ. Η οφειλόμενη παρουσία της χώρας μας στις εξελίξεις στη Μέση Ανατολή δεν μπορεί να εκφράζεται με την επιλογή του Ισραήλ ως προνομιακού εταίρου. Ο σχεδιασμός εξ άλλου της προσέγγισης ως αντίβαρο στη διακύμανση των ελληνοτουρκικών σχέσεων είναι ιδιαιτέρως επισφαλής. Υποχρέωση της Ελλάδας ήταν και είναι να πάρει σαφή και δημόσια θέση, επισημαίνοντας στο Ισραήλ τον κίνδυνο για την παγκόσμια ειρήνη που θα σημάνει μια επίθεση στο ΙΡΑΝ, και να στηρίξει τις σχετικές αποφάσεις του ΟΗΕ. Υπογραμμίζουμε ότι ο πρωθυπουργός και ο αρχηγός της Ν. Δημοκρατίας δεν αναφέρθηκαν καθόλου στο θέμα.
Νομίζω ότι στη σημερινή συγκυρία η συνεργασία με το Ισραήλ στον χώρο στρατιωτικών ασκήσεων είναι απαράδεκτη για τέσσερις λόγους: Πρώτον, από μια ηθική πλευρά· η στενή συνεργασία θα δυναμώσει μια κυβέρνηση που μέσω του συνεχιζόμενου εμπάργκο κυριολεκτικά εξαθλιώνει ένα μεγάλο μέρος του παλαιστινιακού πληθυσμού.
Ο Δημήτρης Ιωαννίδης πρέπει να πέθανε με την απορία πώς είναι δυνατόν να θεωρείται προδότης αφού με το πραξικόπημα εναντίον του Μακαρίου το 1974 προσπάθησε να επιβάλει διά των όπλων την Ενωση, ομόθυμο αίτημα του ελληνικού λαού και των κομμάτων του από το 1955 τουλάχιστον, όταν άρχισε ο αγώνας της ΕΟΚΑ.
...Οι συμβολισμοί αξίζουν περισσότερο από τα διπλωματικά σύμφωνα: η Ελλάδα οφείλει σίγουρα να είναι παρούσα στη Μέση Ανατολή. Αλλά τόσο μικρό διάστημα μετά το ισραηλινό φονικό ρεσάλτο σε διεθνή ύδατα εναντίον πλοίων ανθρωπιστικής βοήθειας και πολιτικής αντίθεσης στον απάνθρωπο αποκλεισμό της Γάζας και ενώ οι Νετανιάχου και Μπαράκ συνεχίζουν να κραυγάζουν ότι έχουν με το μέρος τους όλα τα δίκια του πολεμικά ισχυρότερου (εννιά οι νεκροί...), ο Γιώργος Παπανδρέου δεν είχε καμιά δουλειά στο Ισραήλ και ο αμετανόητος ισραηλινός πρωθυπουργός και οι ελλείψει απεργούντων διπλωματών συνοδοί του της Μοσάντ δεν είχαν καμιά δουλειά εδώ. Τα παιχνίδια που επικαλούνται διάφοροι για να εξηγήσουν τη δημόσια ντροπή δεν πείθουν. Και σε κάθε περίπτωση τι τους έχουμε τους πρέσβεις και τους υπουργούς αν επιβάλλονται μυστικές πρωτοβουλίες;
Ο πρόεδρος της ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ Φώτης Κουβέλης συνοδευόμενος από τον Ανδρέα Κλαυδιανό επισκέφθηκε το χώρο των πυρκαγιών στο χωριό Κοιλιωμένο Ζακύνθου.
Ενημερώθηκε από τον διοικητή της Πυροσβεστικής κο Δεσινιώτη για την εξέλιξη της πυρκαγιάς, η οποία σύμφωνα με την γνώμη του οφείλεται σε εμπρησμό, και για τις προσπάθειες της Πυροσβεστικής να την θέσει υπό έλεγχο.
Ο Φώτης Κουβέλης έκφρασε την έντονη ανησυχία του για τον κίνδυνο επέκτασης των φαινόμενων εμπρησμού που έχει καταστρέψει μεγάλες δασικές εκτάσεις στην πανέμορφη Ζάκυνθο.
Έκφρασε την πλήρη συμπαράσταση του κόμματος της Δημοκρατικής Αριστεράς στους δασοπυροσβέστες της Ζακύνθου αλλά και όλης της Ελλάδας στον αγώνα που δίνουν για τον περιορισμό των καταστροφών από τις πυρκαγιές και ευχήθηκε επιτυχία στις προσπάθειες τους να θέσουν υπό έλεγχο την φωτιά.
Η δημιουργία αυτοδιοικητικής συνισταμένης στο Δήμο Θεσσαλονίκης προϋπόθετε οι Δημοτικές Κινήσεις να επιδιώξουν τη σύγκλιση και τα κόμματα να στηρίξουν αυτή τη διαδικασία.
Αντ΄ αυτού το ΚΚΕ επέλεξε την κομματική καταγραφή, το ΠΑΣΟΚ στάθηκε αναποφάσιστο και ο ΣΥΝ / ΣΥΡΙΖΑ έθεσε ως προτεραιότητα την απόκρουση του ΚΑΛΛΙΚΡΑΤΗ.
Παρόλα αυτά, υπό την πίεση της κοινής γνώμης, ξεκίνησε και πραγματοποιήθηκε διάλογος με τη συμμετοχή δημοτικών κινήσεων και κινήσεων πολιτών. Μέσα από αυτόν κατακτήθηκαν σημαντικά πράγματα ότι αφορά την προγραμματική σύγκλιση και τη διαμόρφωση ενιαίας αντίληψης για ένα δημοκρατικό μοντέλο λειτουργίας του Δήμου.
James Kenneth Galbraith, Συνέντευξη στον Χρόνη Πολυχρονίου, Κυρ. Ελευθεροτυπία, Δημοσιευμένο: 2010-08-14
...Τα μέτρα λιτότητας, με στόχο τη μείωση των ελλειμμάτων που προκάλεσε η ίδια η χρηματοοικονομική κρίση, είναι η πλέον εμφανής απόδειξη της επιβολής ενός κοινωνικού εγχειρήματος που έχει στόχο τη συνεχή και σκληρή αναδιανομή του πλούτου από τα κάτω προς τα πάνω. Υποσκάπτονται τα θεμέλια του κοινωνικού κράτους, προκειμένου να μην τεθεί φραγμός στη φρενήρη κερδοσκοπία των τελευταίων τριών δεκαετιών.
...Τι άραγε πήγε στραβά και αντί για αντιπληθωρισμό που πολλοί φοβούνταν λόγω της περικοπής των μισθών, πέσαμε στην ακόμη χειρότερη παγίδα του στασιμοπληθωρισμού, ο οποίος σε άλλες οικονομίες προκαλείται μόνον όταν οι μισθοί αυξάνονται πάνω από την παραγωγικότητα; Τουλάχιστον δύο κρίσιμοι παράγοντες δεν αξιολογήθηκαν σωστά:
Κάτι βαθύτερο από μια συνηθισμένη έκρηξη νεανικής αγανάκτησης συμβαίνει στην Ευρώπη. Από τη Γαλλία και το Βέλγιο έως την Ιταλία, την Αλβανία και τη Σερβία, οι νέοι βγήκαν στους δρόμους.
Οι αφορμές μπορεί να διαφέρουν: από την παιδεία, την ακρίβεια και τη στέγαση, έως τη διαφθορά και τις ανύπαρκτες επαγγελματικές προοπτικές. Κοινός παρονομαστής τους, όμως, φαίνεται να είναι η πεποίθηση ότι το μέλλον τους υποθηκεύεται.
Η Δύση φοβάται. Αναλυτές και διπλωμάτες φοβούνται την άνοδο της Κίνας, οι επιχειρηματίες τις απρόσμενες και ίσως παράλογες μεταβολές στην οικονομία, οι πνευματικές ελίτ το νέο τοπίο αφήγησης του πραγματικού (social media, κυριαρχία της εικόνας κ.λπ.), οι πολιτικοί τα ξεσπάσματα του λαού.
Oι περισσότεροι διεθνείς παρατηρητές, οι κοινωνικοί επιστήμονες, ακόμα και άνθρωποι πολύ μετριοπαθείς απαντούν καταφατικά, δεδομένης της τροπής των δημόσιων πραγμάτων και της επιδείνωσης των προοπτικών.
ΟΙ ΔΙΑΔΗΛΩΣΕΙΣ, ΟΙ «ΤΑΡΑΧΕΣ» (emeutes), οι συγκρούσεις. Η κυβέρνηση και οι πολιτικοί εκπρόσωποι της μακρονικής παράταξης και της δεξιάς που καταγγέλλουν –στη Γαλλία– το κόμμα της «Ανυπότακτης Γαλλίας», το LFI, για τα έκτροπα, και έπειτα η εμπλοκή της αστυνομίας, των υπηρεσιών και η εξέλιξη με απαγορεύσεις συγκεντρώσεων.
Η εξωτερική πολιτική μιας χώρας αποκαλύπτεται στις στιγμές που η υπεράσπιση των αρχών της απαιτεί διαφωνία με έναν ισχυρό σύμμαχο. Εκεί δοκιμάζεται η αυτονομία της. Και εκεί η σιωπή μπορεί να γίνει πολιτική επιλογή, με συνέπειες πολύ μεγαλύτερες από μια ανακοίνωση που δεν εκδόθηκε.
Τί θα μείνει από την επίσκεψη Ρούμπιο στην Αθήνα; Εύκολο στοίχημα. Η ομιλία στην Πνύκα και μόνον. Υποψιάζομαι μάλιστα ότι το ισχυρότερο ίσως από τα κίνητρα ώστε να περιλάβει την Αθήνα σε αυτό το ευρωπαϊκό του ταξίδι, μεταξύ Ρέικιαβικ και Λισσαβόνας, ήταν ακριβώς η ευκαιρία να πάρει, φεύγοντας, στις αποσκευές του αυτήν την εικόνα: Να εκφωνεί μια ομιλία, με φόντο τον Παρθενώνα...
Στον πυρήνα της Νέας Δημοκρατίας που ίδρυσε ο Κωνσταντίνος Καραμανλής το 1974 βρισκόταν η λαϊκότητα και όχι η δεξιά ταυτότητα. Σήμερα, στα 52 της χρόνια, η Νέα Δημοκρατία, στο σύνολό της, βρίσκεται πιο μακριά από τον ελληνικό λαό από ποτέ
Χρειάστηκε να περάσει και να σβήσει η τελετουργία της ΔΕΘ, να μετρηθεί δημοσκοπικά και να προσπεραστεί το (αδύναμο, εν τέλει) αποτύπωμά της, χρειάζεται ήδη να πλησιάζουμε σιγά-σιγά στην κατάθεση του Προϋπολογισμού 2027/εκλογικού έτους υπό συνθήκες συναγερμού, ώστε να θυμηθούμε ότι «όταν οι άνθρωποι σχεδιάζουν, ο Θεός καγχάζει».
Η Έκθεση για την Ελλάδα, που ψηφίστηκε προχθές από το Συμβούλιο της Ευρώπης, η πρώτη από το 2018, είναι διατυπωμένη βέβαια σε γλώσσα διπλωματική. Οι επισημάνσεις της, όμως, για «σημαντικές προκλήσεις ως προς την λειτουργία των δημοκρατικών θεσμών» έχουν δόντια και δαγκώνουν.
Καλά είναι τα κρασιά κι οι μπίρες, καλά τα τσιπουράκια και τα ουισκάκια, μα σαν την αλκοόλη της εξουσίας δεν έχει. Με όποιο ηδονικό υγρό κι αν τη συγκρίνεις, υπερέχει σαφώς. Τεκμήριο πρώτο: Κυκλοφορεί πάντα σε καθαρή μορφή. Ουδείς ελεγκτικός μηχανισμός μπορεί να τη νοθέψει, ουδείς αντισταθμιστικός παράγοντας να την αμβλύνει. Οσο δε για την περιλάλητη «υποχρέωση λογοδοσίας», αδυνατεί να κατεβάσει τα γράδα της.
Εφέτος, το Δημόσιο εισέπραξε 1,6 δισ. ευρώ παραπάνω φόρους (905 εκατ. ευρώ από το ΦΠΑ, 439 εκατ. από τον φόρο εισοδήματος φυσικών προσώπων και 62 εκατ. από τους φόρους στην ακίνητη περιουσία και μικρότερες πηγές). Αρα, το δημοσιονομικό «μαξιλάρι» για να αντιμετωπιστούν έκτακτα γεγονότα, όπως η απρόβλεπτη ενεργειακή κρίση, υπάρχει
Ο Πρόεδρος Χριστοδουλίδης επιστρέφει από τη Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ στη Νέα Υόρκη, έχοντας προσπεράσει ακόμη ένα από τα πολλά «ορόσημα» που ο ίδιος έθεσε για ουσιαστικές εξελίξεις στο Κυπριακό, χωρίς κανένα από αυτά να επαληθευτεί στη διάρκεια της προεδρικής θητείας του.
...Βρισκόμαστε σε μια κατάσταση όπου το κόμμα που διεκδικεί να είναι φορέας της σταθερότητας έχει γίνει, απομονωμένο, παράγοντας πολιτικής αστάθειας. Και τα κόμματα που θα μπορούσαν να εκπροσωπήσουν το αίτημα της αλλαγής μοιάζουν αδύναμα να χτίσουν μια κοινωνική συμμαχία, που να περιλαμβάνει και τους «εντός» και τους «εκτός» και να έχει πλειοψηφική προοπτική.