ΑΝΑΝΕΩΣΗ στη δράση
ΤΟΛΜΗ στην πολιτική
ΕΥΘΥΝΗ για την κοινωνία και τη χώρα
Τις τελευταίες ημέρες ανακοινώθηκε από κυβερνητικά στελέχη (από κκ υπουργούς Μπιρμπίλη και Μαγκριώτη) στη Θεσσαλονίκη, για ακόμη μία φορά, ένα εκτεταμένο πρόγραμμα παρεμβάσεων.
Διαπιστώνουμε τα παρακάτω:
Διαπίστωση πρώτη οι εξαγγελίες του είδους αναιρούν την ίδια τη κυβερνητική πολιτική, βλ. Διοικητική Μεταρρύθμιση ¨ΚΑΛΛΙΚΡΑΤΗΣ». Η ευθύνη εκπόνησης και υλοποίησης αυτών των προγραμμάτων επιτέλους ανήκει στην αιρετή αυτοδιοίκηση.
Διαπίστωση δεύτερη ακόμα και με λογική τους, αυτή του κεντρικού κυβερνητικού σχεδιασμού, προβληματίζει η απουσία
α) χρονοδιαγράμματος για την εκτέλεση των έργων
β) η αναφορά στην εξεύρεση των απαιτούμενων πόρων, στη χρηματοδότηση.
Απουσιάζουν, εν ολίγοις, όλα τα στοιχεία που διαμορφώνουν αυτό που θα μπορούσε να λέγεται πρόγραμμα παρεμβάσεων.
Ο πρόεδρος της ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ Φώτης Κουβέλης σε ομιλία του σήμερα στη Ζάκυνθο μεταξύ άλλων τόνισε τα εξής:
...Η απεμπλοκή από το μηχανισμό του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου, όσο και αν αποτελεί δίκαιο αίτημα της κοινωνίας, προϋποθέτει μια εναλλακτική πρόταση διεξόδου από την κρίση, προϋποθέτει την ύπαρξη συσχετισμών ευρωπαϊκού χαρακτήρα αλλά και συμμαχίες στήριξης του σχετικού αιτήματος που πρέπει βέβαια να διαμορφωθούν. Ρεαλιστικό είναι να διεκδικείς την απαλλαγή της χώρας από τις ασφυκτικές ρυθμίσεις του Μνημονίου, να αποκρούεις ρυθμίσεις που επιβάλλονται πέρα και από τις δεσμεύσεις του Μνημονίου και να προωθείς εναλλακτική πρόταση διεξόδου. Νομίζω ότι αυτό συνιστά υπεύθυνη πολιτική και υπεύθυνη διεκδίκηση.
Η πεποίθηση για χαμηλά αναμενόμενα δημόσια έσοδα είχε τονιστεί πριν από λίγο καιρό κι απ’ αυτήν εδώ τη στήλη. Και δεν ήταν δύσκολη πρόβλεψη, αν ελάχιστα κάποιος γνωρίζει τις δομικές αδυναμίες, που συνιστούν παράδοση και άτυπο θεσμό, των εισπρακτικών μηχανισμών, αλλά και τα δεδομένα της εξέλιξης των πραγματικών οικονομικών μεγεθών. Ούτως ή άλλως σίγουρα δεν ήταν σοφός εκείνος που διατύπωνε την άποψη, ότι δεν ήταν δυνατό να ευδοκιμήσουν τα προγραμματιζόμενα έσοδα από το Δημόσιο.
Ο πρόεδρος της ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ Φώτης Κουβέλης, συνοδευόμενος από τα τοπικά στελέχη της Ζακύνθου Ανδρέα Κλαυδιανό, Ελισάβετ Μαρότη και Γιώργο Αρμένη, πραγματοποίησε επίσκεψη στο Κέντρο Πρόληψης Εξαρτησιογόνων Ουσιών της Ζακύνθου.
...Ο πρόεδρος την ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ αναφέρθηκε στις θέσεις του κόμματος για τη διαδικασία πρόληψης, την οποία χαρακτήρισε ως ιδιαίτερα σημαντική και αναγκαία για την αντιμετώπιση των ναρκωτικών. Επεσήμανε ότι υπάρχει ανάγκη διαμόρφωσης θεσμικού πλαισίου λειτουργίας των κέντρων με την ίδρυση δεκατριών αυτοδιοικητικών Ν.Π.Δ.Δ., ένα ανά διοικητική περιφέρεια, με διατήρηση της διασποράς των Κέντρων Πρόληψης πανελλαδικά.
Για την Δημοκρατική Αριστερά, το θέμα της Περιφερειακής Πολιτικής και Ανάπτυξης, με βάση τις αρχές της αειφορίας και της κοινωνικής συνοχής,
αποτέλεσε και θα αποτελεί όχι μόνο ζήτημα θεμελιώδους σημασίας, αλλά και μία από τις βασικές συνιστώσες της πολιτικής και της δράσης της με επίκεντρο τον άνθρωπο και τις ανάγκες του, που βελτιώνει τη ζωή των εργαζόμενων, μειώνει τις ανισότητες, διευρύνει τη Δημοκρατία εξασφαλίζοντας τη συμμετοχή των πολιτών και θεμελιώνει τη μακροχρόνια βάση της Ανάπτυξης.
Η υστέρηση κρατικών εσόδων -σε σχέση με τις δημοσιονομικές ανάγκες και τις προβλέψεις του μνημονίου- μπήκε επιτέλους στις συζητήσεις με την τρόικα και τις κυβερνητικές ανακοινώσεις, αν και είναι σαφές πρόβλημα ήδη από τον Μάιο και δεν διορθώθηκε! Είχε επισημανθεί από πολλές πλευρές, και από τη σκοπιά της αποτελεσματικότητας των μέτρων και από τη σκοπιά της μεγάλης κοινωνικής αδικίας, της διεύρυνσης των ανισοτήτων. Αλλά μόνο διαβεβαιώσεις -και όχι έργα- έρχονταν από το υπουργείο και σιωπή από την τρόικα.
Η απελευθέρωση της αγοράς ηλεκτρικής ενέργειας άρχισε το 1996 στην Ευρωπαϊκή Ενωση και το 1999 στην Ελλάδα. Δέκα χρόνια μετά την ίδρυση της Ρυθμιστικής Αρχής Ενέργειας της Ελλάδας, η εξέλιξη της αγοράς ηλεκτρικής ενέργειας βρίσκεται σε κρίσιμη καμπή. Καθώς δεν μπόρεσε να αναπτυχθεί ανταγωνισμός με υγιή τρόπο ήταν αναπόφευκτο να τεθεί, αργά ή γρήγορα, ζήτημα βίαιης προσαρμογής στους κοινοτικούς κανόνες για την ενιαία, εσωτερική αγορά ενέργειας.
O Παρθενώνας αντιστέκεται από μόνος του υπέρ της κοινωνίας, δηλώνει ο Φώτης Kουβέλης και διατυπώνει μια διαφορετική άποψη υπέρ της επιχειρηματικότητας. Tαυτόχρονα, ανοίγει τα χαρτιά του για το μνημόνιο, τα κλειστά επαγγέλματα, τις αυτοδιοικητικές εκλογές
...Στη χώρα μας, υπό την εμπειρία της βαριάς οικονομικής κρίσης, η λογιστική διάσταση έχει διαποτίσει την πολιτική συζήτηση. Υπάρχει εδώ, όμως, μία αντίφαση. Δεν αφορά τα πάντα. Η κυβέρνηση έχει επιτύχει να παρουσιάζει τις επιλογές της ως «υπεύθυνες» σε τέτοιο βαθμό, ώστε οι στρατηγικές της προτεραιότητες να μη χρειάζονται δημοσιονομική δικαιολόγηση.
...Στη χώρα μας, υπό την εμπειρία της βαριάς οικονομικής κρίσης, η λογιστική διάσταση έχει διαποτίσει την πολιτική συζήτηση. Υπάρχει εδώ, όμως, μία αντίφαση. Δεν αφορά τα πάντα. Η κυβέρνηση έχει επιτύχει να παρουσιάζει τις επιλογές της ως «υπεύθυνες» σε τέτοιο βαθμό, ώστε οι στρατηγικές της προτεραιότητες να μη χρειάζονται δημοσιονομική δικαιολόγηση.
«Συναισθήματα», «άνθρωποι», «αφήγημα», «ενσυναίσθηση». Ηταν οι λέξεις που επέμενε να επαναλαμβάνει ο Χριστιανοδημοκράτης καγκελάριος της Γερμανίας Φρίντριχ Μερτς, στη φορτισμένη ομιλία του την επομένη του εκλογικού θριάμβου τής –επιβεβαιωμένα από την Υπηρεσία Προστασίας του Συντάγματος– ακροδεξιάς Εναλλακτικής για τη Γερμανία (AfD) στις εκλογές του ανατολικογερμανικού κρατιδίου της Σαξονίας-Ανχαλτ με σχεδόν 44%.
Αν κάνετε μια βόλτα στο Μαγδεμβούργο, στις όχθες του Έλβα, η πιθανότητα να συναντήσετε μετανάστη είναι μάλλον μικρή. Το ποσοστό των ξένων που ζουν στην πόλη είναι κάτω από 10%. Και συνολικά η Σαξονία-Ανχαλτ, που πρωτεύουσά της είναι το Μαγδεμβούργο, είναι μια από τις περιοχές της Γερμανίας με το μικρότερο ποσοστό κατοίκων με μεταναστευτικό προφίλ
Για ποιο λόγο οι άνθρωποι καταφεύγουν σε «εναλλακτικές θεραπείες» και αμφιβόλου ασφάλειας και αποτελεσματικότητας σκευάσματα; Είναι τόσο αφελείς; Οχι. Κάποιοι είναι απελπισμένοι. Και κάποιοι άλλοι αναζητούν τη θεραπεία που είναι για λίγους και κάνει θαύματα…
Όταν έρθει η ώρα της κάλπης, ο Κυριάκος Μητσοτάκης θα συμπληρώνει οκτώ χρόνια στην πρωθυπουργία. Όσα είχαν και ο Κωνσταντίνος Καραμανλής (1955-63), ο Ανδρέας Παπανδρέου (1981-89) και ο Κώστας Σημίτης (1996-2004) στο αντίστοιχο σημείο της πολιτικής τους διαδρομής. Θα έχει ισοφαρίσει το ρεκόρ τους. Και θα επιδιώκει να το σπάσει. Να τους ξεπεράσει. Να κερδίσει το έπαθλο που σε κανέναν δεν έδωσε ποτέ το ελληνικό εκλογικό σώμα: Μια συνεχόμενη τρίτη τετραετία.
Η οικονομική κρίση δίδαξε στη χώρα, με τον πιο επώδυνο τρόπο, τη σημασία της δημοσιονομικής πειθαρχίας. Στη δύσκολη περίοδο των μνημονίων πληρώσαμε όλοι πολιτικές που για χρόνια φόρτωναν με χρέη τις επόμενες γενιές. Μόνο που, δεκαπέντε χρόνια αργότερα, κινδυνεύουμε να περάσουμε στο άλλο άκρο. Από την πολιτική χωρίς λογαριασμό, στον λογαριασμό χωρίς πολιτική.
….Η Αθήνα με 100 εκ. ευρώ, θα μπορούσε να αποκτήσει ένα σχετικά αξιόπιστο σύστημα αντιπλημμυρικής προστασίας. Θα μπορούσε δηλαδή να διπλασιάσει το δίκτυο όμβριων υδάτων, που σήμερα καλύπτει μόλις το 20% των δρόμων της με συνέπεια αυτοί να μετατρέπονται σε ποτάμια όχι μόνο στις συνήθεις περιοχές όπως τα Σεπόλια και η Ριζούπολη αλλά και στο Κολωνάκι και η Βασ. Σοφίας.
Τα ανταμώματα του Αυγούστου προσφέρονται πέραν των άλλων και για την αξιολόγηση των κοινωνικών, οικονομικών και πολιτικών συνθηκών. Για το κλίμα και την περιρρέουσα ατμόσφαιρα που επικρατεί στο κοινωνικό σώμα. Φίλοι, γνωστοί και άγνωστοι μαζί, ξανοίγονται, μιλούν, τοποθετούνται, θέλουν να πουν τον πόνο τους και τον καημό τους, να κρίνουν και να επικρίνουν...
Το όραμα του Μαρκ Κάρνεϊ, όπως το παρουσίασε ο ίδιος για πρώτη φορά στο Νταβός, ήταν εντυπωσιακό. Μια νέα συμμαχία των μεσαίων δυνάμεων απέναντι στις υπερδυνάμεις οι οποίες χρησιμοποιούν το εμπόριο, την τεχνολογία, τους πόρους και την ασφάλεια ως εργαλεία πίεσης. Η συμμαχία αυτή θα πρόσφερε οικονομική ανθεκτικότητα, συνεπώς και εθνική ασφάλεια, ταυτόχρονα όμως και μια νέα ανάγνωση του κόσμου.
Ποιο είναι το μεγαλύτερο πρόβλημα που αντιμετωπίζει σήμερα η Ευρώπη; Το μεταναστευτικό, λένε με μια φωνή βροντώδη συντηρητικά και ακροδεξιά κόμματα. Απειλούμαστε, υποστηρίζουν, από τις ορδές των «βαρβάρων» που έχουν άλλη θρησκεία, διαφορετική κουλτούρα και αρνούνται να ενσωματωθούν.
Ως πολιτικό πρόβλημα της χώρας συχνά νοούνται τα υπαρξιακά προβλήματα των κομμάτων και των ηγεσιών τους. Το πραγματικό πολιτικό πρόβλημα είναι άλλο: Είναι ένα σύστημα που γίνεται όλο και λιγότερο συμπεριληπτικό, που όχι μόνο στερεί σε αυξανόμενο αριθμό νοικοκυριών δικαιώματα όπως η δωρεάν καλή παιδεία, καλή φροντίδα υγείας, αξιοπρεπής στέγαση και ικανοποιητική ασφάλεια για τη ζωή και την περιουσία τους, αλλά…