Προσφιλής επιλογή έχει γίνει σε όλα τα δύσκολα προβλήματα του τόπου η γραμμή της συνωμοσιολογίας στη Ν.Δ. Είναι αλήθεια ότι το λαϊκό στερεότυπο συμπαθεί την αναζήτηση παρασκηνιακών σχεδιασμών. Με αυτήν την ψυχολογία «παίζουν» τα επικοινωνιακά επιτελεία της κυβέρνησης. Χρησιμοποιούν μάλιστα τους υπουργούς ή τους βουλευτές με γνωστές λαϊκιστικές αντιλήψεις για να κάνουν τη «βρώμικη» δουλειά.
Για να λειτουργήσει αποδοτικά το δημοκρατικό πολιτικό σύστημα χρειάζεται την εναλλαγή των κομμάτων ή των παρατάξεων στην εξουσία. Προϋπόθεση όμως είναι η εκάστοτε κυβέρνηση να δείχνει μια στοιχειώδη ικανότητα διακυβέρνησης.
ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ συνωμοσία κατά της Ελλάδας. Αμερική, Ρωσία, Κίνα, Ουτσεκάδες, Πασόκοι, αντεξουσιαστές των Εξαρχείων και Αρειανοί- διότι στη συνωμοσία συμμετέχουν και διαστημικοί πράκτορες από τον Άρη, τον Κρόνο και τον Δία συνωμότησαν φέτος να κάψουν την Ελλάδα.
Διότι τη φοβούνται.
Τι φοβούνται; Ότι η Ελλάδα του Κώστα Καραμανλή και της Νέας Διακυβέρνησης τείνει να γίνει υπερδύναμη και να αναλάβει τα ηνία του κόσμου.
Ένας άνθρωπος περπατά στον δρόμο. Ξαφνικά, μια τεράστια πέτρα πέφτει από μια οικοδομή, περνά ξυστά δίπλα του και σκάει με πάταγο. Για μερικά χιλιοστά του μέτρου, για μερικά εκατοστά του δευτερολέπτου θα ήταν νεκρός.
Δημήτρης Χατζησωκράτης, Απάντηση στην Ερώτηση της ημέρας, Τα Νέα, Δημοσιευμένο: 2007-08-22
Δημήτρης Χατζησωκράτης
Σε περίπτωση μη αυτοδυναμίας θα βλέπατε συνεργασία ΠΑΣΟΚ με τα κόμματα της Αριστεράς;
Από τώρα δεν μπορώ να προβλέψω το κλίμα, τον συσχετισμό των δυνάμεων, τα μεγέθη που θα προκύψουν τα οποία και θα καθορίζουν και τις δυνατότητες και το είδος της παρέμβασης του ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟΥ.
«Την οργισμένη αντίδραση Aφρικανών μεταναστών προκάλεσε ο θάνατος Nιγηριανού μικροπωλητή cd από πτώση, από τον πρώτο όροφο καφετέριας στη Θεσσαλονίκη. Στην προσπάθειά του να διαφύγει, θεωρώντας ότι επρόκειτο για αστυνομικούς με πολιτικά, πήδηξε από τον πρώτο όροφο, με αποτέλεσμα να χάσει τη ζωή του», έλεγε το ρεπορτάζ.
Την Κυριακή το μεσημέρι παρατηρούσα τους ομοεθνείς του, οι οποίοι μετουσίωναν τη λύπη και την οργή τους σε ένα θρηνητικό τραγούδι γύρω από τα λίγα λουλούδια που είχαν αφήσει στο σημείο της πτώσης του.
Θόδωρος Μαργαρίτης, Συνέντευξη στη Β. Κεχαγιά, Τα Νέα, Δημοσιευμένο: 2007-08-21
Η κυβέρνηση το τελευταίο διάστημα θυμίζει όχημα με λυμένα τα φρένα στην κατηφόρα, λέει ο Θόδωρος Μαργαρίτης, μέλος της Πολιτικής Γραμματείας του ΣΥΝ, συμφωνώντας με το αντιδεξιό μέτωπο που κηρύσσει το κόμμα του προεκλογικά. Το στέλεχος της ανανεωτικής πτέρυγας της Κουμουνδούρου επισημαίνει ότι εκλογική επιτυχία για τον Συνασπισμό θα συνιστούσε ένα ποσοστό άνω του 5%.
Κάθε προεκλογική περίοδος, ακόμα κι αυτή η στείρα και ανούσια που διανύουμε, έχει να μας πει πολλά και ενδιαφέροντα αν την προσεγγίσουμε σωστά. Οχι επειδή συμβαίνουν γεγονότα σημαδιακά ή πρωτοφανή, αλλά γιατί μπορεί να μας δώσει μια πιο ολοκληρωμένη εικόνα της σχέσης ανάμεσα στους πολιτικούς και το λαό.
Robin Toner, New York, ppol.gr, Δημοσιευμένο: 2007-08-13
Τόσο στο Καπιτώλιο όσο και στην κούρσα για το Λευκό Οίκο, η κριτική των Δημοκρατικών στα οικονομικά πεπραγμένα της κυβέρνησης γίνεται όλο και πιο αιχμηρή και κραυγαλέα.
Είναι σαφές πως το δρόμο αυτό τον άνοιξαν ορισμένοι από τους πιο πετυχημένους Δημοκρατικούς υποψηφίους στις περσινές βουλευτικές εκλογές.
Βαδίζουμε πλησίστιοι προς τις βουλευτικές εκλογές στο τέλος Σεπτεμβρίου.
Η διαχείριση της κορυφαίας διαδικασίας της δημοκρατίας, των εκλογών, έχει πάρει το χαρακτήρα φαρσοκωμωδίας. Οι πρακτικές, χρόνων τώρα, που θέλουν την εκάστοτε αντιπολίτευση να ζητά εκλογές από τον πρώτο χρόνο θητείας της κυβέρνησης, και την εκάστοτε κυβέρνηση να θεωρεί προνόμιό της πότε θα προκηρύξει εκλογές, ανάλογα πάντα με το κομματικό της συμφέρον, οδηγούν το πολιτικό μας σύστημα και σε άλλον ένα τομέα σε απαξίωση.
Για όσους δεν γνωρίζουν, ο Αστακός είναι μια συμπαθητική κωμόπολης, της Αιτωλ/νίας, στις ακτές του Ιονίου πελάγους. Ήταν μέχρι την δεκαετία του 1950 το λιμάνι επικοινωνίας της επαρχίας Ξηρομέρου, με την υπόλοιπη Ελλάδα, και εξαγωγής των προϊόντων της, από δω προκύπτει και το ότι τα καρπούζια που παράγονται στις εκβολές του Αχελώου λέγονται και «Αστακού».
Παρά το ότι οι πυρκαγιές των δασών συνεχίζονται, ή ίσως και για αυτόν τον λόγο, το αρχικό «σοκ και δέος» που είχε επικρατήσει στην ελληνική κοινωνία, ιδιαίτερα μετά το ολοκαύτωμα της Πάρνηθας, φαίνεται να απορροφάται μετά από τη χορήγηση του ισχυρότατου αντιδότου της δοκιμασμένης και ανθεκτικής ρουτίνας των συνήθων πολιτικών αντιδράσεων και αντεγκλήσεων για θέματα αναπόφευκτα μεν αλλά που τοποθετούνται στο οικείο γήπεδο της καθημερινής διαχείρισης, των επιμέρους παρεμβάσεων και «λύσεων» και της τακτικής αμφισβήτησης τους.
Τάσος Παππάς, Η Εφημερίδα των Συντακτών, 2026-08-06
Ποιο είναι το μεγαλύτερο πρόβλημα που αντιμετωπίζει σήμερα η Ευρώπη; Το μεταναστευτικό, λένε με μια φωνή βροντώδη συντηρητικά και ακροδεξιά κόμματα. Απειλούμαστε, υποστηρίζουν, από τις ορδές των «βαρβάρων» που έχουν άλλη θρησκεία, διαφορετική κουλτούρα και αρνούνται να ενσωματωθούν.
Ως πολιτικό πρόβλημα της χώρας συχνά νοούνται τα υπαρξιακά προβλήματα των κομμάτων και των ηγεσιών τους. Το πραγματικό πολιτικό πρόβλημα είναι άλλο: Είναι ένα σύστημα που γίνεται όλο και λιγότερο συμπεριληπτικό, που όχι μόνο στερεί σε αυξανόμενο αριθμό νοικοκυριών δικαιώματα όπως η δωρεάν καλή παιδεία, καλή φροντίδα υγείας, αξιοπρεπής στέγαση και ικανοποιητική ασφάλεια για τη ζωή και την περιουσία τους, αλλά…
Η Ισπανία προσφέρει ένα επιτυχές παράδειγμα φιλελεύθερης κεντροαριστερής διακυβέρνησης, το οποίο θα μπορούσε να λειτουργήσει ως ανάχωμα στην άνοδο της άκρας δεξιάς.
Η Ισπανία διανύει μια περίοδο εντυπωσιακών επιδόσεων που την αναδεικνύουν σε μία από τις πιο επιτυχημένες οικονομίες της Ευρώπης. Η ανάπτυξη προβλέπεται να φθάσει 2,6% φέτος, σημαντικά πάνω από τον μέσο όρο της Ευρωζώνης, ενώ οι προοπτικές παραμένουν ευνοϊκές και για τα επόμενα χρόνια.
Αλίμονο. Αν δεν παινέψεις το σπίτι σου, θα πέσει να σε πλακώσει, και θα υποστείς ξαφνικά τα βάσανα που προκάλεσαν στους Πετραλωνιώτες ανέμελοι εργολάβοι και τεχνικοί και στους Κυψελιώτες ο μετροπόντικας. Κατά το συνήθειο που σφραγίζει τη λήξη των μεγάλων διεθνών διοργανώσεων (κάθε Ολυμπιάδα ανακηρύσσεται «η καλύτερη όλων των εποχών», το ίδιο και κάθε Μουντιάλ), ο Φίφαρχος Τζιάνι Ινφαντίνο διαβεβαίωσε τον πλανητάρχη Ντόναλντ Τραμπ, «σε ιδιωτική εκδήλωση», όπως γράφτηκε, ότι το μόλις λήξαν Παγκόσμιο Κύπελλο «ξεπέρασε όλες τις προσδοκίες από κάθε άποψη».
Τον Νοέμβριο του 1999, το Palazzo Vecchio της Φλωρεντίας είχε φιλοξενήσει μια ασυνήθιστη συνάντηση, αναγεννησιακών φιλοδοξιών. Γύρω από τον Αμερικανό πρόεδρο Κλίντον είχαν συγκεντρωθεί οι ηγέτες πέντε ακόμη μεγάλων χωρών- ο Τόνι Μπλερ της Βρετανίας, ο Ιταλός Ντ’ Αλέμα, ο Γάλλος Ζοσπέν, ο Γερμανός Σρέντερ και ο Καρντόζο της Βραζιλίας. Εκπροσωπούσαν όλοι το ίδιο πολιτικό-ιδεολογικό ρεύμα. Μια φιλελεύθερη εκδοχή σοσιαλδημοκρατίας, που θριάμβευε εκλογικά εκείνη την εποχή και κυβερνούσε τις 13 από τις 15 χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης (περιλαμβανομένης της Ελλάδας).
Οι πιστοί της Στρογγυλής Θεάς είναι το ίδιο φανατικοί με τους πιστούς της Κυβέλης και της Ισιδας, δύο θεοτήτων που πριν περάσουν στη δικαιοδοσία της μυθολογίας, πρόλαβαν να γράψουν αιώνες πραγματικής ιστορίας, και στην Ελλάδα. Τμήμα αυτής της ιστορίας είναι η λέξης «φανατικός», που προέκυψε σαν χαρακτηρισμός των ιερέων της Ανατολίτισσας Κυβέλης και της Αιγύπτιας Ισιδας, οι οποίοι κυριεύονταν από ιερή μανία κατά την ενάσκηση των καθηκόντων τους. «Fanum» είναι λατινιστί το ιερό, ο ναός, και «fanaticus», ο θεόληπτος.
Η σκηνοθεσία ήταν, από κάθε άποψη, εντυπωσιακή. Ξεκίνησε με μια μεγάλη αστυνομική επιχείρηση, με απαγόρευση διαδηλώσεων και πάνω από 200 προληπτικές συλλήψεις – ανάμεσά τους δύο δημοσιογράφων κι ενός stand up κωμικού.
Συνεχίστηκε με παρελάσεις, άλογα, Γενίτσαρους και Σελτζούκους σ’ ένα ολόχρυσο περιβάλλον, που έκλεψε την καρδιά του Τραμπ κι έγινε το ντεκόρ για έναν ποταμό επαίνων και ύμνων του αμερικανού προέδρου προς τον οικοδεσπότη του.
Εάν οι ΗΠΑ μπορούσαν, θα είχαν ανατρέψει το ισλαμικό καθεστώς στην Τεχεράνη και θα είχαν ενισχύσει τους αποσχιστικούς μειονοτικούς εθνικισμούς ως πολιορκητικό κριό κατά της κεντρικής κυβέρνησης.
Τα παιχνίδια για τον έλεγχο των Στενών του Ορμούζ είναι παιχνίδια με τη φωτιά, καθώς η Τεχεράνη πιστεύει ότι εδώ και έναν χρόνο έχει στείλει σαφές μήνυμα προς την Ουάσινγκτον για την ανθεκτικότητά της σε έναν παρατεταμένο πόλεμο φθοράς, ο οποίος ανά πάσα στιγμή θα μπορούσε να πυροδοτήσει μια παγκόσμια ενεργειακή και οικονομική κρίση.
Υπάρχουν πολιτικές που πετυχαίνουν και πολιτικές που αποτυγχάνουν. Και στις δύο περιπτώσεις, όμως, στις ώριμες δημοκρατίες, προηγείται πάντα κάτι εξίσου σημαντικό: ο απολογισμός. Η αξιολόγηση των επιλογών, ώστε οι πολίτες να γνωρίζουν τι λειτούργησε, τι όχι και γιατί.
Στην Ελλάδα, τα τελευταία έξι χρόνια φαίνεται να επικράτησε μια διαφορετική αντίληψη. Δεν είναι ότι δεν πάρθηκαν μέτρα για την αντιμετώπιση της ακρίβειας. Το αντίθετο. Πάρθηκαν τόσο πολλά, ώστε δύσκολα θυμάται κανείς τη σειρά τους. Επιδοτήσεις ηλεκτρικού ρεύματος το 2021. Fuel Pass, Power Pass και «Καλάθι του Νοικοκυριού» το 2022.
Καθώς οι ΗΠΑ αποσύρονται από την Ευρώπη υπό τη δεύτερη κυβέρνηση του προέδρου Ντόναλντ Τραμπ, όχι μόνο μειώνουν τη στρατιωτική τους παρουσία και αμφισβητούν τις εγγυήσεις ασφαλείας τους, αλλά και αποποιούνται την de facto (αλλά ποτέ επίσημα δηλωμένη) ηγεσία τους στη γεωπολιτική Δύση. Αυτό σημαίνει ότι οι ΗΠΑ εγκαταλείπουν έναν πολιτικό ηγετικό ρόλο που ασκούσαν στη Δυτική Ευρώπη από το 1945 και στην Ευρώπη συνολικά από το 1990. Το προφανές επακόλουθο είναι ότι η Ευρώπη θα μείνει μόνη της και θα πρέπει να λύσει τα γεωπολιτικά προβλήματα και προκλήσεις μόνη της.
Έχει ξεφύγει εντελώς η κατάσταση. Ο «χουλιγκανισμός» ο οποίος χαρακτήριζε πράξεις βίας που διαπράττονταν από οπαδούς ομάδων με αφορμή αγώνες έχει μετεξελιχθεί σε κάτι αποτρόπαιο: αποκομμένος από τον αθλητισμό, με προκάλυμμα τους παραδοσιακούς συνδέσμους οργανωμένων φιλάθλων, έχει αποκτήσει την ιεραρχία και λειτουργία εγκληματικής οργάνωσης. Κοινώς, μαφίας.
Πάντα τέτοιες μέρες οι πανεπιστημιακοί παθαίναμε κρίση ταυτότητας. Είχαμε διδάξει όλο το εξάμηνο ψυχή τε και σώματι κι όταν έφτανε η ώρα των εξετάσεων και της διόρθωσης των γραπτών αναρωτιόμασταν τι νόημα έχει το επάγγελμά μας. Διορθώναμε με τις ώρες σκυμμένοι πάνω απ’ τα γραπτά και βλέπαμε πόσο περιορισμένη ήταν η ανταπόκριση σε όσα είχαμε προσπαθήσει να μεταδώσουμε. Κυκλοφορούσαν και μερικά ανέκδοτα: ό,τι και να ’χει γράψει, αν βάλει τον Χίτλερ στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο και όχι στον Α΄, πρέπει να περάσει – χρειαζόμαστε ένα 50% επιτυχίας, τουλάχιστον…
