Τρία σενάρια για την Ελλάδα

Ενώ η Ελλάδα αγωνία η Ευρώπη φαίνεται ότι μπήκε σε διαδικασία θετικών προοπτικών ανάπτυξης. Τα τελευταία οικονομικά στοιχεία είναι ενθαρρυντικά.. Ο αποπληθωρισμός συρρικνούται, η ανεργία μειώνεται, η οικονομική μεγέθυνση ισχυροποιείται. Ένας καλός συνδυασμός παραγόντων όπως χαμηλές τιμές πετρελαίου, ασθενές ευρώ και κυρίως η προσφορά χρήματος στην οικονομία μέσω της ποσοτικής χαλάρωσης της ΕΚΤ επιτρέπουν το θετικό αυτό αποτέλεσμα.. Παράλληλα και το ευρωπαϊκό πολιτικό τοπίο δείχνει επίσης σημάδια σταθεροποίησης. Τα αντισυστημικά, αντιευρωπαϊκά κόμματα φαίνεται να έχουν φθάσει στα όριά τους και οι εκλογείς επιστρέφουν μάλλον στις δοκιμασμένες ευρωπαϊκές δυνάμεις (απομένει βεβαίως να επιβεβαιωθεί στις εκλογές). Η μόνη χώρα που εμφανώς είναι εκτός του θετικού αυτού ευρωπαϊκού πλαισίου είναι η Ελλάδα. Θα μπορούσε να είναι και η προοπτική της να μην εμφανίζεται τόσο αβέβαιη με όλα τα σενάρια ανοιχτά.

Ειδικότερα, αυτή τη στιγμή φαίνεται να διανοίγονται τρία σενάρια για τη χώρα. Πρώτον, να υπάρξει μια συμφωνία με τους Θεσμούς η χώρα να παραμείνει στο ευρώ και ταυτόχρονα όμως να προχωρήσει σε γνήσια ριζοσπαστικές μεταρρυθμίσεις προκειμένου να γίνει μια σύγχρονη, κανονική ευρωπαϊκή χώρα. Πρόκειται για το εξαιρετικά καλό αλλά μάλλον απόμακρο σενάριο. Σε μια σειρά από τομείς η Ελλάδα εμφανίζεται «να διολισθαίνει μάλλον στο παρελθόν» με αντιεκσυγχρονιστικές δυνάμεις να επικρατούν. Δεύτερον, η Ελλάδα να αποχωρήσει από το ευρώ (Grexit) και ίσως από την Ευρωπαϊκή Ένωση και να επιστρέψει πλήρως στα παλαιά Βαλκάνια αλλοιθωρόντας πρός τη Ρωσία.. Είναι ένα εφιαλτικό σενάριο που (ελπίζεται ότι ) μάλλον θα αποφευχθεί τελικά. Τρίτον, η Ελλάδα να παραμείνει μέν στο ευρώ και στην Ένωση αλλά ως μια παθογενής, ειδική περίπτωση παρακμασμένης χώρας που θα επιβιώνει με επιδοτήσεις.,κ.λπ Είναι δυστυχώς ένα ισχυρώς υπαρκτό σενάριο και για ορισμένους ίσως το πλέον πιθανό καθώς η χώρα απομακρύνεται από την Ευρωπη κυρίως σε πολιτιστικούς όρους . Παρεμφερείς παθογενείς περιπτώσεις υπάρχουν ως γνωστόν σε πολλά ομοσπονδιακά συστήματα από Γερμανία μέχρι ΗΠΑ.

Είναι αυτονόητα προφανές ποιά σενάρια θα πρέπει πάση θυσία να αποφευχθούν και ποιό να επιδιωχθεί: η Ελλάδα στην ευρωζώνη ως κανονική χώρα. Ωστόσο, το ισοζύγιο πολιτικών δυνάμεων φαίνεται να αποκλίνει αποφασιστικά την περίοδο αυτή υπέρ των εθνολαϊκιστικών, αντιεκσυγχρονιστικών στοιχείων. Αλλά, αν όπως εύγλωττα παρατήρησε πρόσφατα ο πρωθυπουργός Αλ. Τσίπρας σε καλογραμμένη ομιλία του στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, η Ελλάδα δεν έχει άλλη επιλογή εκτός της Ευρώπης, τότε είναι σαφές με ποιούς θα πρέπει να προχωρήσει και ποιούς να αφήσει πίσω. Με όλους μαζί δεν γίνεται, πολύ απλά…..