Δύο όροι για ένα καλό αποτέλεσμα

Για τον Συνασπισμό υπάρχουν οι αντικειμενικές προϋποθέσεις για ένα καλό αποτέλεσμα στις προσεχείς βουλευτικές εκλογές. Ομως το θετικό «κλίμα» δεν εκφράζεται αυτόματα στην κάλπη. Δύο είναι τα βασικά ζητήματα για τον Συνασπισμό σ αυτή τη φάση:

Το πρώτο είναι η συσπείρωση όλων των κομματικών δυνάμεων. Στην κατεύθυνση αυτή οι ευθύνες της σημερινής ηγεσίας και του προέδρου είναι καθοριστικές. Ιδιαίτερα ο πρόεδρος οφείλει να λειτουργεί ως πρόεδρος όλου του κόμματος. Ο ΣΥΝ είναι ένα κόμμα δημοκρατικό και πλουραλιστικό, που δεν χρειάζεται ούτε αντέχει «δημοκρατικούς» συγκεντρωτισμούς και ασφυκτικούς ελέγχους. Οι απόψεις, οι αποχρώσεις, τα ρεύματα ιδεών είναι πλούτος και δύναμη μπροστά στη δύσκολη εκλογική μάχη.

Το δεύτερο ζήτημα είναι η πραγματική δυσκολία να διατυπωθεί και να προωθηθεί ένα ρεαλιστικό εναλλακτικό πολιτικό σχέδιο απέναντι στη δικομματική εναλλαγή. Η στάση και η πολιτική του ΠΑΣΟΚ αλλά και του ΚΚΕ, έχουν την πρώτη ευθύνη εδώ. Ούτε όμως ο προβαλλόμενος από την ηγεσία του κόμματός μας στόχος «να αποσταθεροποιήσουμε τον δικομματισμό, όπως έκανε το ΠΑΣΟΚ το 1981 (!)» συνιστά πειστική προοπτική, ούτε ο ξαφνικός έρωτας «στις αδύναμες κυβερνήσεις» εμπνέει και κινητοποιεί. Μπροστά στην αδυναμία προώθησης προοδευτικών συγκλίσεων, προεκλογικά και μετεκλογικά, ο ΣΥΝ οφείλει να στρέψει την κύρια προσοχή του στον προγραμματικό του λόγο.

Με ένα πρόγραμμα συνεκτικό, ρεαλιστικό και συγκρουσιακό. Με προτάσεις που θα διατυπώνουν λύσεις, για τις οποίες οι πολίτες θα τον επιλέξουν θετικά σε αυτές τις εκλογές. Το ερώτημα είναι αν όλα αυτά χωρούν στα στενά περιθώρια του ΣΥΡΙΖΑ