ΑΝΑΝΕΩΣΗ στη δράση
ΤΟΛΜΗ στην πολιτική
ΕΥΘΥΝΗ για την κοινωνία και τη χώρα
Αριθμητικά προφανώς. Πολιτικά πολύ δύσκολο. Δύσκολο αλλά όχι απραγματοποίητο. Γιατί το ενδιαφέρον και μαγευτικό στην πολιτική είναι οι απότομες αλλαγές και επιταχύνσεις που όμως προϋποθέτουν αριθμούς, δηλαδή την εκφρασμένη δια της κάλπης βούληση των πολλών.
Τη Δευτέρα, ο διάδοχος της Αγκελα Μέρκελ στην ηγεσία των Γερμανών Χριστιανοδημοκρατών και εκ των διεκδικητών της γερμανικής καγκελαρίας στις εκλογές του Σεπτεμβρίου, Αρμιν Λάσετ, μίλησε στους Financial Times με τη φωνή του Σόιμπλε: «Ναι» στην περαιτέρω ενοποίηση της Ευρώπης, αλλά «ναι» και στα κριτήρια του Μάαστριχτ (ποια χώρα, άραγε, τα πληροί σήμερα;..) και, το σοβαρότερο, «όχι» στην αμοιβαιοποίηση χρέους.
Πού βρισκόμαστε σήμερα, στο μέσο της κυβερνητικής θητείας; Χρειάζεται να αντιληφθούμε τις βαθύτερες τάσεις πέρα από τα κυβερνητικά ή αντιπολιτευτικά στερεότυπα. Ο υπό ανασυγκρότηση αστισμός δεν είναι η μετεμφυλιακή Δεξιά του παρακράτους και του Πατρίς-Θρησκεία-Οικογένεια. Δεν είναι ο ενοχικός αστισμός της Μεταπολίτευσης, ούτε οι ηττημένοι σνομπ του ’80. Δεν είναι το μετέωρο βήμα του εκσυγχρονισμού του ’90, αλλά ούτε και η άκρα δεξιά. Η ανασυγκρότηση του ελληνικού αστισμού σχεδιάστηκε ως ένα ευρύ στρατηγικό σχέδιο βαθιών δομικών αλλαγών που αναθεωρούν περίπου μισό αιώνα από τη Μεταπολίτευση.
Το θέμα των πολιτικών συμμαχιών απασχολεί την Αριστερά παντού στον κόσμο. Εχουν γίνει απόπειρες να γεφυρωθούν οι ιδεολογικές και πολιτικές διαφορές, έχουν υπάρξει προγραμματικές συμφωνίες που οδήγησαν σε κυβερνητικά σχήματα, ενώ δεν έχουν λείψει και οι σφοδρές συγκρούσεις ανάμεσα σε κόμματα που ανήκαν -με την ευρεία έννοια του όρου- στην ίδια οικογένεια. Ο εμφύλιος ανάμεσα στους Γερμανούς σοσιαλδημοκράτες και τους Γερμανούς κομμουνιστές έφερε τον Χίτλερ στην εξουσία. Ηταν η εποχή που ο Στάλιν είχε επιβάλει τη θεωρία του «σοσιαλφασισμού», η οποία περιέγραφε τους σοσιαλδημοκράτες ως εχθρούς του λαϊκού κινήματος, ίδιας επικινδυνότητας με τους ναζιστές.
Εχοντας πετυχημένη θητεία στο υπουργείο Προστασίας του Πολίτη, η Ολγα Γεροβασίλη γνωρίζει τι σημαίνει ασφάλεια αλλά και πώς μπορεί να δομηθεί μια σχέση εμπιστοσύνης των πολιτών με την Αστυνομία. Με αφορμή το έγκλημα στα Γλυκά Νερά κατηγορεί την κυβέρνηση για επικοινωνιακά παιχνίδια και μιλάει ξεκάθαρα για φιάσκο στη διαχείριση του θέματος. «Εχουμε όλοι συνείδηση της αποστολής μας και γνωρίζουμε πως οι καιροί δεν μας περιμένουν» λέει, στέλνοντας το δικό της μήνυμα μία εβδομάδα πριν από τη διεξαγωγή της προγραμματικής συνδιάσκεψης του ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ.
Η πανδημία βρίσκεται, έπειτα από πολύ καιρό, σε φάση σταθερής αποκλιμάκωσης και υποχώρησης των επιδημιολογικών δεικτών, χωρίς όμως να έχει εκλείψει ο κίνδυνος τοπικών ή γενικευμένων αναζωπυρώσεών της, λόγω κυρίως των νέων και μεταδοτικότερων μεταλλάξεων του ιού. Ενα νέο επιδημικό κύμα το φθινόπωρο δεν μπορεί να αποκλειστεί και η πιθανότητα αυτή αυξάνεται όσο καθυστερεί η καθολική εμβολιαστική κάλυψη των ενηλίκων και η επίτευξη «ανοσιακού φραγμού» στον γενικό πληθυσμό.
Η πρόσφατη σύνοδος της G7 φάνηκε να επιβεβαιώνει κάτι που ήταν ξεκάθαρο από καιρό: οι ΗΠΑ και η Κίνα εισέρχονται σε έναν ψυχρό πόλεμο αντίστοιχο με εκείνο μεταξύ των ΗΠΑ και της Σοβιετικής Ενωσης το δεύτερο μισό του 20ού αιώνα.
Δυο χρόνια κυβερνά ο Κυρ. Μητσοτάκης, ανοίγοντας από την πρώτη στιγμή στους υποστηρικτές του την προοπτική μιας δεύτερης θητείας της ΝΔ, με το στρατήγημα των «διπλών εκλογών».
Μια επιδίωξη που ενσταλάζεται στην ελληνική κοινωνία- η μεγάλη πλειοψηφία των παντοειδών ΜΜΕ να είναι καλά- αποκτώντας χαρακτηριστικά μιας «φυσικής» αλληλουχίας πιθανολογούμενων γεγονότων. Οι προσεχείς εκλογές με βάση τα αποτελέσματα των δημοσκοπήσεων, ποσοτικά και ποιοτικά καταγράφουν μεγάλο προβάδισμα της ΝΔ την πρώτη διετία διακυβέρνησής της.
Δεν είναι διαπραγματεύσιμες αρχές όπως η εδαφική ακεραιότητα, η ειρηνική επίλυση των διαφορών, η απαγόρευση της απειλής ή της χρήσης βίας, το διεθνές ανθρωπιστικό δίκαιο, η βιώσιμη ανάπτυξη, τα ανθρώπινα δικαιώματα και οι θεμελιώδεις ελευθερίες.
Η Έκθεση για την Ελλάδα, που ψηφίστηκε προχθές από το Συμβούλιο της Ευρώπης, η πρώτη από το 2018, είναι διατυπωμένη βέβαια σε γλώσσα διπλωματική. Οι επισημάνσεις της, όμως, για «σημαντικές προκλήσεις ως προς την λειτουργία των δημοκρατικών θεσμών» έχουν δόντια και δαγκώνουν.
Καλά είναι τα κρασιά κι οι μπίρες, καλά τα τσιπουράκια και τα ουισκάκια, μα σαν την αλκοόλη της εξουσίας δεν έχει. Με όποιο ηδονικό υγρό κι αν τη συγκρίνεις, υπερέχει σαφώς. Τεκμήριο πρώτο: Κυκλοφορεί πάντα σε καθαρή μορφή. Ουδείς ελεγκτικός μηχανισμός μπορεί να τη νοθέψει, ουδείς αντισταθμιστικός παράγοντας να την αμβλύνει. Οσο δε για την περιλάλητη «υποχρέωση λογοδοσίας», αδυνατεί να κατεβάσει τα γράδα της.
Εφέτος, το Δημόσιο εισέπραξε 1,6 δισ. ευρώ παραπάνω φόρους (905 εκατ. ευρώ από το ΦΠΑ, 439 εκατ. από τον φόρο εισοδήματος φυσικών προσώπων και 62 εκατ. από τους φόρους στην ακίνητη περιουσία και μικρότερες πηγές). Αρα, το δημοσιονομικό «μαξιλάρι» για να αντιμετωπιστούν έκτακτα γεγονότα, όπως η απρόβλεπτη ενεργειακή κρίση, υπάρχει
Ο Πρόεδρος Χριστοδουλίδης επιστρέφει από τη Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ στη Νέα Υόρκη, έχοντας προσπεράσει ακόμη ένα από τα πολλά «ορόσημα» που ο ίδιος έθεσε για ουσιαστικές εξελίξεις στο Κυπριακό, χωρίς κανένα από αυτά να επαληθευτεί στη διάρκεια της προεδρικής θητείας του.
...Βρισκόμαστε σε μια κατάσταση όπου το κόμμα που διεκδικεί να είναι φορέας της σταθερότητας έχει γίνει, απομονωμένο, παράγοντας πολιτικής αστάθειας. Και τα κόμματα που θα μπορούσαν να εκπροσωπήσουν το αίτημα της αλλαγής μοιάζουν αδύναμα να χτίσουν μια κοινωνική συμμαχία, που να περιλαμβάνει και τους «εντός» και τους «εκτός» και να έχει πλειοψηφική προοπτική.
… Για να μην σας μπλέκουμε με πολλά νούμερα και τεχνικά. Εμείς είχαμε κάθε λόγο να κάνουμε μεγάλες επενδύσεις σε μπαταρίες, αλλά δεν τις κάναμε. Τις έκαναν οι Βούλγαροι. Έτσι, το μεσημέρι που δεν χρειαζόμαστε τόσο ρεύμα όσο παράγουμε, το στέλνουμε στην Βουλγαρία και οι Βούλγαροι μας το δίνουν και πάλι πίσω το βράδυ που το χρειαζόμαστε. Αυτό το πέρα δώθε έχει ένα κάποιο κόστος…
Εξαιρετικά λυπηρή και ανησυχητική η βία ανηλίκων κατά ανηλίκων. Αλλά και ζοφερά αποκαλυπτική για την κοινωνία και την πολιτεία, για τις αντιλήψεις και τις ιδέες που δεσπόζουν και αναπαράγονται αέναα. Οπου κι αν λυσσομανάει: κοντά σε γήπεδο, σε κάποιο αλσύλλιο, στους δρόμους. Οπως κι αν μορφοποιείται: με μπαμπεσιά και χωσιά, έπειτα από ραντεβού θανάτου ή εντελώς τυχαία, απλώς επειδή συναπαντήθηκαν δύο χωροκτητικές αγέλες.
Στην περίοδο της πανδημίας, τα τιμώμενα πρόσωπα ήταν οι γιατροί των δημόσιων νοσοκομείων, οι ντελιβεράδες, οι εργαζόμενοι στις πλατφόρμες που μας έφερναν πακέτα στο σπίτι. Ολοι τούς επαινούσαμε, με πρώτες τις κυβερνήσεις, που εξήραν την εργατικότητα και την αυτοθυσία τους. «Ηρωες της πρώτης γραμμής» αποκαλούσαν τους γιατρούς οι υπουργοί Υγείας, καλώντας μάλιστα μια εποχή τους πολίτες να βγαίνουν στα μπαλκόνια και να τους χειροκροτούν.
Η Ευρωπαϊκή Ένωση βρίσκεται στην πιο επισφαλή κατάσταση σύμφωνα με την πρόεδρο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν όπως επισημάνθηκε στην (ετήσια) ομιλία της στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ( State of the Union) . Και παρά την άποψηαυτή και τη θέση που εκφράζεται ότι η διαδικασία της Ευρωπαϊκής ενοποίησης απέτυχε στον πρωταρχικό στόχο της, να εξαλείψει δηλαδή τον τοξικό εθνικισμό στην Ευρώπη, η Ευρωπαϊκή Ένωση ως θεσμική έκφραση της διαδικασίας μπορεί να αποτελέσει την απάντηση
Ο φόβος ότι η τεχνητή νοημοσύνη θα αποκτήσει κάποτε υπερβολική δύναμη μας εμποδίζει να δούμε το προφανές: ότι αναθέτουμε οικειοθελώς στις μηχανές ένα μέρος της δικής μας εξουσίας. Αυτό είναι το κεντρικό μήνυμα της Τζιλ Λεπόρ, καθηγήτριας Αμερικανικής Ιστορίας στο Χάρβαρντ, βραβευμένης με Πούλιτζερ συγγραφέως και επί χρόνια μόνιμης συνεργάτιδος του «The New Yorker».
...Στη χώρα μας, υπό την εμπειρία της βαριάς οικονομικής κρίσης, η λογιστική διάσταση έχει διαποτίσει την πολιτική συζήτηση. Υπάρχει εδώ, όμως, μία αντίφαση. Δεν αφορά τα πάντα. Η κυβέρνηση έχει επιτύχει να παρουσιάζει τις επιλογές της ως «υπεύθυνες» σε τέτοιο βαθμό, ώστε οι στρατηγικές της προτεραιότητες να μη χρειάζονται δημοσιονομική δικαιολόγηση.