Για την ατομική και συλλογική μας ευθύνη απέναντι στην κοινωνία Από το Σκοπευτήριο της Καισαριανής στο σήμερα ΔΕΝ ΕΧΩ ΟΞΥΓΟΝΟ Είναι επείγουσα ανάγκη να υπερασπιστούμε την Συμφωνία των Πρεσπών

H Eκκλησία και η σιωπή των κομμάτων

Γιάννης Βούλγαρης, Τα Νέα, Δημοσιευμένο: 2004-08-07

Για πολλοστή φορά ο Aρχιεπίσκοπος κ. Xριστόδουλος και οι συνεργάτες του, με τη σκοταδιστική λογοκρισία του Aριστοφάνη και τη μισαλλόδοξη αντίδραση στην οικοδόμηση του ισλαμικού ναού, έγιναν ήρωες μιας πολιτικής αντιπαράθεσης

Τι έχει και τι δεν έχει η "δική μου" Αριστερά

Λεωνίδας Λουλούδης, Ελευθεροτυπία, Δημοσιευμένο: 2004-08-06

Να ομολογήσω από την αρχή ότι έχω μεγάλη δυσκολία να απαντήσω σε ερωτήματα περί «Αριστεράς» γενικώς. Ο λόγος είναι ολοφάνερος. Δεν υπάρχει μία αδιαίρετη οντότητα, ένα συλλογικό πολιτικό υποκείμενο που θα μπορούσαμε χωρίς σοβαρή προσυνεννόηση να ονομάσουμε «Αριστερά».

Ο δύσβατος δρόμος

Σε σταυροδρόμι η Πληροφορική μετά τις χιμαιρικές προσδοκίες

Γιάννης Καλογήρου, Τα Νέα, Δημοσιευμένο: 2004-08-04

H πληροφορική, οι σύγχρονες τηλεπικοινωνίες και το Internet μπορούν άραγε να αποτελέσουν μια μονιμότερη πηγή ανάπτυξης για τη χώρα μας και πώς - είναι το ερώτημα που επανέρχεται στη δημόσια συζήτηση

Η αριστερά πρέπει να ανακοινωνικοποιηθεί.

Ανδρέας Πανταζόπουλος, Ελευθεροτυπία, Δημοσιευμένο: 2004-08-03

Η ανασυγκρότηση της Αριστεράς δεν παραπέμπει αναγκαστικά στην ενότητα ή τη διαίρεσή της. Το κομβικό ζήτημα είναι με ποιον τρόπο θα καταφέρει να ανακοινωνικοποιηθεί, συζητώντας και εκφράζοντας, με σύγχρονους και ορθολογικούς όρους, τα αιτήματα αντίστασης που της απευθύνονται από τα κάτω.

Πολιτική ενοποίηση της Ευρώπης και αυτονόμηση από τις ΗΠΑ

Νίκος Μουζέλης, Ελευθεροτυπία, Δημοσιευμένο: 2004-08-02

η "ρεαλιστική" Αριστερά, δηλαδή η Κεντροαριστερά, πρέπει να έχει κεντρικό στόχο (σε εθνικό, ευρωπαϊκό και παγκόσμιο επίπεδο) το πέρασμα από τη σημερινή κυριαρχία της κοινωνίας της αγοράς (όπου όλα θυσιάζονται στο βωμό της παραγωγικότητας / ανταγωνισμού), σε μια κοινωνικά και οικολογικά ρυθμιζόμενη οικονομία της αγοράς. Π

To περιβάλλον ο πρώτος αποκλεισμένος

ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΙ ΑΓΩΝΕΣ ΑΘΗΝΑ 2004

Ελλάς GREENPEACE, Δημοσιευμένο: 2004-07-28

greenpeace aytokolito
Λίγες μόλις ημέρες πριν από την έναρξη των Ολυμπιακών Αγώνων, το περιβάλλον είναι ο πρώτος μεγάλος αποκλεισμένος. Στη συνέντευξη τύπου στις 28/07/04, η Greenpeace παρουσίασε την πιο πρόσφατη αποτίμηση της περιβαλλοντικής διάστασης των Αγώνων. Παρά το γεγονός ότι υπήρχαν και ο χρόνος, και τα χρήματα, και η διαθέσιμη τεχνολογία, οι επιδόσεις είναι δυστυχώς εξαιρετικά φτωχές. Η Αθήνα έχασε οριστικά την ευκαιρία να διοργανώσει πραγματικά ‘πράσινους’ Ολυμπιακούς Αγώνες και μαζί έχασε ένα στοίχημα που έβαλε με τον εαυτό της όταν διεκδικούσε τους Αγώνες προβάλλοντας τη φιλοπεριβαλλοντική διάστασή τους.

Η Μεταπολίτευση δεν τελείωσε

Γιάννης Σακιώτης, www.ppol.gr, Δημοσιευμένο: 2004-07-28

Τριάντα χρόνια δημοκρατίας και μεταπολίτευσης γιορτάσαμε στις 24 Ιουλίου.
Επανειλημμένως, με διάφορες αφορμές της επικαιρότητας, πολλοί και διάφοροι αναλυτές της πολιτικής πεντάρας κήρυξαν τα τελευταία χρόνια το τέλος του «κύκλου» της μεταπολίτευσης.
Η μεταπολίτευση όμως δεν λέει να τελειώσει, αφού ο ερχομός των σμηνών των 45άρηδων έως 55άρηδων στη ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ δεν σηματοδοτεί παρά μόνο την ηλικιακή ανανέωση του πολιτικού προσωπικού στα κόμματα εξουσίας.

Καλές και κακές επεμβάσεις

Γιώργος Γιαννουλόπουλος, Ελευθεροτυπία, Δημοσιευμένο: 2004-07-28

Ο Βρετανός πρωθυπουργός δήλωσε ότι εξετάζει το ενδεχόμενο να στείλει στο Σουδάν στρατιωτικές δυνάμεις επειδή, όπως είπε, αισθάνεται το βάρος μιας ηθικής υποχρέωσης. Στην επαρχία Νταρφούρ, ως γνωστόν, η κατάσταση έχει φτάσει στο απροχώρητο.

Τα όρια της ανοχής

Σήφης Πολυμίλης, Ελευθεροτυπία, Δημοσιευμένο: 2004-07-27

Η αποδοχή ... και η ανοχή μιας ήδη διαμορφωμένης κατάστασης για την περίοδο των Αγώνων δεν σημαίνει και διαιώνισή της, επειδή πρέπει να... αποσβεστούν τα τεράστια ποσά που ήδη δαπανήθηκαν, ιδιαίτερα για θέματα ασφάλειας.

Μεταρρυθμισμός αλλά με συμμετοχή

30 ΧΡΟΝΙΑ ΜΕΤΑ

Δημήτρης Χατζησωκράτης, Απογευματινή, Δημοσιευμένο: 2004-07-25

Δημήτρης Χατζησωκράτης
Δημήτρης Χατζησωκράτης
H 30ή επέτειος από την πτώση της χούντας, όπου εν τω μεταξύ σύμφωνα με τη στατιστική. ..μιάμιση γενιά έχει παρέλθει, αποτελεί τουλάχιστον ένα επαρκές χρονικό διάστημα για να δούμε σήμερα το 2004 που βρισκόμαστε.

Mια άλλη χώρα

Παύλος Τσίμας, Τα Νέα, Δημοσιευμένο: 2004-07-24

H Ελλάδα πριν από τριάντα χρόνια: Μια άλλη χώρα... Όσοι τη ζήσαμε, πιάνουμε τον εαυτό μας να τη νοσταλγούμε. Νοσταλγούμε τα πάθη που τη διέτρεχαν, τον πυρακτωμένο ενθουσιασμό, τις αυταπάτες, τις ιδεοληψίες, τις φωτιές που έκαιγαν στα μυαλά και τις καρδιές και τους δρόμους...

Tο ΠAΣΟK είναι περίπου εδώ

Γιάννης Βούλγαρης, Τα Νέα, Δημοσιευμένο: 2004-07-24

Πολλοί πιέζουν, θέτοντας στο κόμμα και στον Γ. Παπανδρέου δύο αιτήματα. Το πρώτο είναι «κάνε σκληρή αντιπολίτευση εδώ και τώρα, είμαστε παράταξη εξουσίας και μόνο με την υπόσχεση επανόδου στην κυβέρνηση μπορούμε να κρατήσουμε τον κόσμο μας». H δεύτερη είναι «δώσε σαφές ιδεολογικό - πολιτικό και οργανωτικό στίγμα στο κόμμα». Θεωρητικά τα δύο συνδέονται, αλλά όχι αναγκαστικά.
Σύνολο αποτελεσμάτων αναζήτησης: 11967

Απόψεις

Η σιωπή δεν είναι πάντα χρυσός: Η ελληνική εξωτερική πολιτική στη σκιά του τραμπισμού

Κώστας Χλωμούδης, chlomoudisopinion.blogspot.com, 2026-10-12

Η εξωτερική πολιτική μιας χώρας αποκαλύπτεται στις στιγμές που η υπεράσπιση των αρχών της απαιτεί διαφωνία με έναν ισχυρό σύμμαχο. Εκεί δοκιμάζεται η αυτονομία της. Και εκεί η σιωπή μπορεί να γίνει πολιτική επιλογή, με συνέπειες πολύ μεγαλύτερες από μια ανακοίνωση που δεν εκδόθηκε.

Ο Τραμπ με χιτώνα

Παύλος Τσίμας, Τα Νέα, 2026-10-10

Τί θα μείνει από την επίσκεψη Ρούμπιο στην Αθήνα; Εύκολο στοίχημα. Η ομιλία στην Πνύκα και μόνον. Υποψιάζομαι μάλιστα ότι το ισχυρότερο ίσως από τα κίνητρα ώστε να περιλάβει την Αθήνα σε αυτό το ευρωπαϊκό του ταξίδι, μεταξύ Ρέικιαβικ και Λισσαβόνας, ήταν ακριβώς η ευκαιρία να πάρει, φεύγοντας, στις αποσκευές του αυτήν την εικόνα: Να εκφωνεί μια ομιλία, με φόντο τον Παρθενώνα...

Κλεισμένη στο γυάλινο πύργο

Βίβιαν Ευθυμιοπούλου, news247.gr, 2026-10-06

Στον πυρήνα της Νέας Δημοκρατίας που ίδρυσε ο Κωνσταντίνος Καραμανλής το 1974 βρισκόταν η λαϊκότητα και όχι η δεξιά ταυτότητα. Σήμερα, στα 52 της χρόνια, η Νέα Δημοκρατία, στο σύνολό της, βρίσκεται πιο μακριά από τον ελληνικό λαό από ποτέ

Μέσος όρος, διάμεσος, affordability και άλλες ιστορίες

Μπορείς λοιπόν να πηγαίνεις καλά, καλύτερα – πλην να μην μπορείς να αντιμετωπίσεις το κόστος ζωής

Αντώνης Παπαγιαννίδης, Οικονομικός Ταχυδρόμος, 2026-10-06

Χρειάστηκε να περάσει και να σβήσει η τελετουργία της ΔΕΘ, να μετρηθεί δημοσκοπικά και να προσπεραστεί το (αδύναμο, εν τέλει) αποτύπωμά της, χρειάζεται ήδη να πλησιάζουμε σιγά-σιγά στην κατάθεση του Προϋπολογισμού 2027/εκλογικού έτους υπό συνθήκες συναγερμού, ώστε να θυμηθούμε ότι «όταν οι άνθρωποι σχεδιάζουν, ο Θεός καγχάζει».

Σταθερότητα- αλλά πώς;

Παύλος Τσίμας, Τα Νέα, 2026-10-03

Η Έκθεση για την Ελλάδα, που ψηφίστηκε προχθές από το Συμβούλιο της Ευρώπης, η πρώτη από το 2018, είναι διατυπωμένη βέβαια σε γλώσσα διπλωματική. Οι επισημάνσεις της, όμως, για «σημαντικές προκλήσεις ως προς την λειτουργία των δημοκρατικών θεσμών» έχουν δόντια και δαγκώνουν.

Η αλκοόλη της εξουσίας

Παντελής Μπουκάλας, 2026-09-29

Καλά είναι τα κρασιά κι οι μπίρες, καλά τα τσιπουράκια και τα ουισκάκια, μα σαν την αλκοόλη της εξουσίας δεν έχει. Με όποιο ηδονικό υγρό κι αν τη συγκρίνεις, υπερέχει σαφώς. Τεκμήριο πρώτο: Κυκλοφορεί πάντα σε καθαρή μορφή. Ουδείς ελεγκτικός μηχανισμός μπορεί να τη νοθέψει, ουδείς αντισταθμιστικός παράγοντας να την αμβλύνει. Οσο δε για την περιλάλητη «υποχρέωση λογοδοσίας», αδυνατεί να κατεβάσει τα γράδα της.

Πώς και γιατί υπάρχουν λεφτά για να… ζεσταθούμε

Ζώης Τσόλης, protagon.gr, 2026-09-29

Εφέτος, το Δημόσιο εισέπραξε 1,6 δισ. ευρώ παραπάνω φόρους (905 εκατ. ευρώ από το ΦΠΑ, 439 εκατ. από τον φόρο εισοδήματος φυσικών προσώπων και 62 εκατ. από τους φόρους στην ακίνητη περιουσία και μικρότερες πηγές). Αρα, το δημοσιονομικό «μαξιλάρι» για να αντιμετωπιστούν έκτακτα γεγονότα, όπως η απρόβλεπτη ενεργειακή κρίση, υπάρχει

«Κλείνει» το Κυπριακό, ανοίγει η προεκλογική

Κυριάκος Πιερίδης, Πολίτης, Κύπρος, 2026-09-26

Ο Πρόεδρος Χριστοδουλίδης επιστρέφει από τη Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ στη Νέα Υόρκη, έχοντας προσπεράσει ακόμη ένα από τα πολλά «ορόσημα» που ο ίδιος έθεσε για ουσιαστικές εξελίξεις στο Κυπριακό, χωρίς κανένα από αυτά να επαληθευτεί στη διάρκεια της προεδρικής θητείας του.

Το κενό

Παύλος Τσίμας, Τα Νέα, 2026-09-26

...Βρισκόμαστε σε μια κατάσταση όπου το κόμμα που διεκδικεί να είναι φορέας της σταθερότητας έχει γίνει, απομονωμένο, παράγοντας πολιτικής αστάθειας. Και τα κόμματα που θα μπορούσαν να εκπροσωπήσουν το αίτημα της αλλαγής μοιάζουν αδύναμα να χτίσουν μια κοινωνική συμμαχία, που να περιλαμβάνει και τους «εντός» και τους «εκτός» και να έχει πλειοψηφική προοπτική.

Γιατί δεν έχουμε μπαταρίες;

Θανάσης Μαυρίδης, liberal.gr, 2026-09-23

… Για να μην σας μπλέκουμε με πολλά νούμερα και τεχνικά. Εμείς είχαμε κάθε λόγο να κάνουμε μεγάλες επενδύσεις σε μπαταρίες, αλλά δεν τις κάναμε. Τις έκαναν οι Βούλγαροι. Έτσι, το μεσημέρι που δεν χρειαζόμαστε τόσο ρεύμα όσο παράγουμε, το στέλνουμε στην Βουλγαρία και οι Βούλγαροι μας το δίνουν και πάλι πίσω το βράδυ που το χρειαζόμαστε. Αυτό το πέρα δώθε έχει ένα κάποιο κόστος…

Η πολυμερής συνεργασία δεν είναι ιδεαλισμός, είναι αναγκαιότητα

Λουίς Ινάσιο Λούλα ντα Σίλβα, πρόεδρος της Βραζιλίας, Αντόνιο Κόστα, πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Συμβούλιου, Ουίλιαμ Ρούτο, πρόεδρος, Μαρκ Κάρνεϊ, πρωθυπουργός του Καναδά

KReport, 2026-09-22

Δεν είναι διαπραγματεύσιμες αρχές όπως η εδαφική ακεραιότητα, η ειρηνική επίλυση των διαφορών, η απαγόρευση της απειλής ή της χρήσης βίας, το διεθνές ανθρωπιστικό δίκαιο, η βιώσιμη ανάπτυξη, τα ανθρώπινα δικαιώματα και οι θεμελιώδεις ελευθερίες.

Ανήλικη και ενήλικη βία

Παντελής Μπουκάλας, 2026-09-22

Εξαιρετικά λυπηρή και ανησυχητική η βία ανηλίκων κατά ανηλίκων. Αλλά και ζοφερά αποκαλυπτική για την κοινωνία και την πολιτεία, για τις αντιλήψεις και τις ιδέες που δεσπόζουν και αναπαράγονται αέναα. Οπου κι αν λυσσομανάει: κοντά σε γήπεδο, σε κάποιο αλσύλλιο, στους δρόμους. Οπως κι αν μορφοποιείται: με μπαμπεσιά και χωσιά, έπειτα από ραντεβού θανάτου ή εντελώς τυχαία, απλώς επειδή συναπαντήθηκαν δύο χωροκτητικές αγέλες.

▲
×
×