Κάτι που μοιάζει αδιανόητο

Massimo Cacciari, Τα Νέα, 13/01/2021

Ο Τραμπ θα συνεχίσει να μιλά στις εφημερίδες και στις τηλεοράσεις, είναι προφανές ότι θα συνεχίσει να μιλά. Δεν κλαίω για τη δική του τύχη. Είναι ζήτημα αρχής. Είναι απίστευτο ότι μια οικονομική οντότητα, της οποίας η λογική καθορίζεται από την επίτευξη κέρδους, όπως θα έπρεπε άλλωστε, να είναι σε θέση να παίρνει αποφάσεις για το ποιος μπορεί να μιλήσει και ποιος όχι. Δεν πρόκειται πλέον απλώς για ένα σύμπτωμα. Αποτελεί την απόδειξη της βαθιάς κρίσης της δημοκρατικής ιδέας και τη διαπίστωση ότι ορισμένοι δημοκράτες δεν κατανοούν ότι βρισκόμαστε στο χείλος του γκρεμού.

Σήμερα, τα μέσα με τα οποία κανείς αναμειγνύεται με την πολιτική είναι αυτά, είτε μας αρέσει είτε όχι. Εγώ έχω διακόψει γιʼ αυτόν τον λόγο, δεν υπάρχουν για εμένα. Το Μέσο κατασκευάζει το Μήνυμα, το Μέσο είναι το Μήνυμα, όπως γνωρίζουμε εδώ και μερικούς αιώνες. Το γεγονός ότι ένας πολιτικός, ο οποίος αναγκάζεται να χρησιμοποιήσει αυτά τα Μέσα για να ασκήσει το επάγγελμά του, μπορεί να έχει πρόσβαση σε αυτά μόνο στη βάση των αποφάσεων ενός καπιταλιστή ο οποίος κρατά στα χέρια τον απόλυτο έλεγχό τους, είναι κάτι που μου μοιάζει αδιανόητο.

Θα έπρεπε να υπάρχει μια πολιτική αρχή, εδραιωμένη στη βάση νόμιμων διαδικασιών, που να αποφαίνεται ότι ο Τραμπ δεν δικαιούται να μιλήσει. Σε μια τέτοια περίπτωση, εγώ θα χειροκροτούσα. Χρειαζόμαστε μια συνταγματικά θεσμοθετημένη πολιτική αρχή η οποία, βασιζόμενη στο σύνταγμα κάθε χώρας, μπορεί να αποφασίσει κατά πόσο ο Τραμπ δεν έχει πλέον πρόσβαση στα μίντια. Γιατί; Επειδή πυροδοτεί το μίσος, τη βία, επειδή είναι ναζιστής, επειδή είναι ρατσιστής. Στη βάση των ιερών συνταγματικών αρχών ή με μέσα παρόμοια με αυτό που ονομάζουμε σύνταγμα, γίνεται παρέμβαση. Είναι καθαρό ότι αυτή αποτελεί τη δημοκρατική γραμμή. Η ανοχή είναι μια μισητή λέξη στο δικό μου λεξιλόγιο. Μόνο ό,τι θεωρώ κατώτερο μπορεί να γίνεται ανεκτό. Για τον λόγο αυτό, η ανεκτικότητα απαιτεί μια ιεραρχία αξιών. Είναι καλύτερο, βεβαίως, να είναι κανείς ανεκτικός παρά να μην είναι. Μετά και από αυτό, εάν υπάρχουν κάποιοι που πιστεύουν ότι οι Τραμπ θα ηττηθούν με αυτό τον τρόπο, τότε χαιρετίσματα! Μπορεί να νικήσουμε τον Τραμπ, όμως θα είναι πολύ πιο δύσκολο να το επιτύχουμε με κάποιους άλλους: Ισως, τελικά, ο Τραμπ να μην είναι ο πραγματικός κίνδυνος. Αλλωστε, ο Τραμπ στέλνει τον ίδιο του τον εαυτό σπίτι, όπως το έκανε ήδη, ανεξαρτήτως του Twitter.

Πρόσφατα κείμενα

Ημερολόγιο κειμένων

Θέματα επικαιρότητας

Αρθρογράφοι