Η ταραντέλα και η ηλιακή ενέργεια, στο Δήμο των Γκρικών.

Στάθης Λουκάς, Αυγή, 13/03/2011

Ξεφυλλίζοντας τις προηγούμενες μέρες το «Manifesto», τράβηξε την προσοχή μου ένα ολοσέλιδο, σχεδόν, άρθρο με τον τίτλο «Μελπινιάνο- Πράσινη Ταραντέλα: το ενάρετο φωτοβολταϊκό». Η πρώτη μου αντίδραση ήταν κάπως έτσι: τι σχέση έχει η ταραντέλα με πράσινο δηλ. με την green economy. Για όσους δεν ξέρουν η Ταραντέλα συμβολίζει τις κινήσεις δηλ. χορό που πρέπει να κάνουν αυτοί που τους έχει τσιμπίσει η δηλητηριώδης αράχνη (Lykosa tarentula), ώστε με την κίνηση, τον ρυθμό και τον ιδρώτα να εξουδετερώσουν τις επιπτώσεις του δηλητηρίου. Με το πέρασμα του χρόνου ο όρος ταραντέλα χαρακτηρίζει ένα μεγάλο μέρος από τους χορούς της Νότιας Ιταλίας και ειδικά της Magna Grecia. Δεν είναι τυχαίο ότι το χωριό Μελπινιάνο είναι ένας δήμος 800 οικογενειών που ευρίσκεται στην περιφέρεια της Πούλιας (Μπάρι) και μάλιστα στην περιοχή των ελληνόφονων χωριών (Λέτσε). Οι κάτοικοι ομιλούν το ελληνικό ιδίωμα griko, και ελληνικό ονομά του είναι Λιπινιάνα. Ας δούμε όμως πως οι κάτοικοι του Μελπινιάνο, όπου κάθε χρόνο γίνεται το Φέστιβαλ « Η νύχτα της Ταράντα», χορεύουν ταραντέλα με την ηλιακή ενέργεια.

Με πρωτοβουλία του δήμου δημιουργήθηκε ένας κοινωνικός συνεταιρισμός με την συμμετοχή αμέσως 180 οικογενειών, ενώ και άλλες έχουν μπει στη διαδικασία. Ο δήμος είναι συμμέτοχος όπως οποιοσδήποτε άλλος κάτοικος του δήμου, η οικονομική συμβολή καθορίστηκε γύρω στα 50 ευρώ ή κάτι παραπάνω. Η πρωτοβουλία αυτή υποστηρίζεται απο τη Lega delle Cooperative ( Σύνδεσμο των Συνεταιρισμών). Η δε δανειακή χρηματοδότηση θα εξασφαλισθεί από τα πιστωτικά ιδρύματα που συνδέονται με την Lega delle Cooperative. Κάθε εγκατάσταση θα καλύπτει οπωσδήποτε τις ηλεκτρικές και θερμικές ανάγκες του κάθε νοικοκυριού, η δε ηλεκτρική ενέργεια που περισσεύει θα πωλείται στον Διαχειρηστή του Εθνικού Ηλεκτρικού Συστήματος Μεταφοράς.

Η εγκατάσταση θα γίνει στις ταράτσες και στους ελεύθερους χώρους των αυλών και θα γίνει με τρόπο που να προσαρμόζεται στην αισθητική και το χρώμα του παραδοσιακού οικισμού. Μετά την αποπληρωμή του δανείου, η συνέλευση θα αποφασίσει που θα επενδυθούν τα έσοδα που θα προκύπτουν. Οι τομείς που θα επενδύονται τα κέρδη θα καθορίζονται από την συνέλευση και θα αφοράν ανάλογα την περίπτωση: βρεφονηπιακούς σταθμούς, εργασία των νέων, περίθαλψη ηλικιωμένων κλπ. Κατά τον δήμαρχο, εκείνο που επιδιώκεται μέσα και από αυτή την πρωτοβουλία είναι να ενισχυθεί η συμμετοχική δημοκρατία που έχει στο κέντρο της τον πολίτη.

Δεν είναι τυχαίο ότι η πρωτοβουλία αυτή αναδιανομής του ενεργειακού πλούτου μιας περιοχής, προς όφελος του γενικού συμφέροντος γίνεται στην περιφέρεια της (Απουλίας) Πούλιας. Στην περιφέρεια της Πούλιας, απενεμήθηκε το Ευρωπαϊκό Βραβείο για την ηλιακή ενέργεια το 2010. Στην Πούλια είναι εγκατεστημένα σήμερα (στοιχεία του 2009) σχεδόν 1150 MW αιολικής ισχύος και 750 MW φοτωβολταϊκής ισχύος. Κυβερνήτης της περιφέρειας θα είναι για τεσσερα χρόνια ακόμα, ο ηγέτης του κομματος S.E.L (Αριστερά, Οικολογία, Ελευθερία ) Niki Vendola (Nίκι Bέντολα). Ενδιαφέρει σημαντικά το πως μια μεσογειακή περιφέρεια, με όχι σημαντική και ποιοτική ανάπτυξη, τοποθετήθηκε – σαν θεσμός, παραγωγικό σύστημα και κοινωνία- με επιτυχία απέναντι στην λεγόμενη «τρίτη» ή κατά άλλους «τέταρτη βιομηχανική επανάσταση». Η κοινωνική πρωτοβουλία στο Δήμο των Γκρικών που χορεύουν την ταραντέλα με την ηλιακή ενέργεια, και η αιολική και φοτοβολταϊκή ισχύς που είναι εγκατεστημένη στην περιφέρεια μας δίνουν μια πρώτη απάντηση.

Ο ενεργειακός πλούτος της χώρας μας είναι παρόμοιος με εκείνο της περιφέρειας της Πούλιας- που έχει έκταση 19366.τετρ.χιλ.- και φυσικά πολύ μεγαλύτερος. Η μεγάλη πρόκληση για το σύστημα χώρα, την ελληνική κοινωνία και την μη δογματική ελληνική αριστερά – η δογματική έχει μείνει κολλημένη στο παρελθόν και επόμενα δεν την αφορά- είναι διττή:

Πρώτον, πως να συνδέσει την αναγκαία αναδιάρθρωση του παραγωγικού συστήματος, όχι μόνο με την απασχόληση αυτή καθ’ αυτή, την έρευνα κλπ αλλά και με το ρόλο της εργασίας: σαν απελευθέρωση της εργασίας και σαν δομικό στοιχείο της δημοκρατικής διάρθρωσης του συστήματος χώρα.

Δεύτερον, το ποιές είναι οι αναγκαίες «μεταρρυθμίσεις» για τις αναγκαίες συνέργιες μεταξύ κεντρικής κυβέρνησης, περιφερειών, δήμων, κοινωνικών οργανώσεων διάφορων μορφών, ώστε αυτή « η βιομηχανική επανάσταση» - που στηρίζεται στην ορθολογική χρήση, εξοικονόμιση ενέργειας και ΑΠΕ- να αποτελέσει βασικό άνυσμα για την έξοδο της χώρας από την κρίση.

Δύσκολα να αρνηθεί κανείς ότι η απάντηση σε αυτή την διπλή πρόκληση, είναι προβληματική.

Πρόσφατα κείμενα

Ημερολόγιο κειμένων

Θέματα επικαιρότητας

Αρθρογράφοι