H έννοια του συμβιβασμού και το σοκ.
Νικόλας Σεβαστάκης, Δημοσιευμένο: 2015-02-21
Αν ο Σύριζα μετά τις εκλογές του 2012 είχε επεξεργαστεί ένα πραγματικό πρόγραμμα αλλαγών στη χώρα χωρίς να επενδύει διαρκώς στην εθνικοανεξαρτησιακή ρητορεία και στα εγκεφαλικά ”προτάγματα” των radical διανοουμένων, δεν θα βρισκόταν σε κατάσταση σοκ.
Όταν όμως το 90% των υπεσχημένων του μεταρρυθμίσεων (μιας και άρχισε από μηνός να χρησιμοποιεί δειλά τη λέξη) ήταν απλώς αναστήλωση της προτεραίας κατάστασης και όταν δεν έχει υπάρξει από πλευράς του καμιά σοβαρή προετοιμασία του κόσμου για την έννοια του συμβιβασμού, αυτό το σοκ θα είναι τώρα μεγαλύτερο.
Τη μεγαλύτερη ηθικοπολιτική ευθύνη έχουν για μένα όσοι πήγαν να συνομιλήσουν με το σήμερα ανασύροντας το προ εβδομήντα ετών εαμικό παράδειγμα ή ανατρέχοντας στον από μηχανής θεό των κινημάτων. Η πίστη στην παντοδυναμία της βούλησης και μάλιστα μιας εθνικής βούλησης, έφτιαξε μια κοινωνική ελπίδα.
Την ίδια στιγμή όμως αποτρέπει – ακόμα και τώρα- την κατανόηση της κατάστασης.
----
Από τον “τοίχο” του Νικόλα Σεβαστάκη στο Facebook
Όταν όμως το 90% των υπεσχημένων του μεταρρυθμίσεων (μιας και άρχισε από μηνός να χρησιμοποιεί δειλά τη λέξη) ήταν απλώς αναστήλωση της προτεραίας κατάστασης και όταν δεν έχει υπάρξει από πλευράς του καμιά σοβαρή προετοιμασία του κόσμου για την έννοια του συμβιβασμού, αυτό το σοκ θα είναι τώρα μεγαλύτερο.
Τη μεγαλύτερη ηθικοπολιτική ευθύνη έχουν για μένα όσοι πήγαν να συνομιλήσουν με το σήμερα ανασύροντας το προ εβδομήντα ετών εαμικό παράδειγμα ή ανατρέχοντας στον από μηχανής θεό των κινημάτων. Η πίστη στην παντοδυναμία της βούλησης και μάλιστα μιας εθνικής βούλησης, έφτιαξε μια κοινωνική ελπίδα.
Την ίδια στιγμή όμως αποτρέπει – ακόμα και τώρα- την κατανόηση της κατάστασης.
----
Από τον “τοίχο” του Νικόλα Σεβαστάκη στο Facebook
