Σας συγχαίρω και -αναρωτιέμαι- δεν ντρέπεστε;

Καταρχήν θα ήθελα να συγχαρώ γενικώς τους πανεπιστημιακούς συναδέλφους, που προσφέρουν τις υπηρεσίες τους στην κυβέρνηση: βεβαίως, ως Πανεπιστημιακοί Ιδρυμάτων δεύτερης επιλογής, σύμφωνα με τον πρωθυπουργό, μάλλον αυτοί ευθύνονται για την έλλειψη αποτελεσματικότητας στο έργο της κυβέρνησης τα δυο τελευταία χρόνια. Ωστόσο, αδιαμαρτύρητα κάνουν ό,τι μπορούν για το καλό της χώρας και αποδεικνύουν ότι οι Πανεπιστημιακοί δεν είναι συντεχνία, μειώνοντας πρώτοι και καλύτεροι τους μισθούς μας!

Κατά δεύτερον, θα ήθελα να τους συγχαρώ γιατί μετά πάροδο πολλών ετών κατάφεραν μέσα στο καλοκαίρι -και με μια τροπολογία- να ανατρέψουν πάγιο αίτημα των Πανεπιστημιακών, σχετικά με την ανάγκη ενσωμάτωσης στον βασικό μισθό του ερευνητικού επιδόματος: για το επίδομα αυτό, καθώς και για εκείνο της διδακτικής προετοιμασίας, οι Πανεπιστημιακοί έκαναν μακρά απεργιακή κινητοποίηση το 2003 με στόχο την ενσωμάτωσή τους – ακριβώς γιατί και τα δυο αυτά επιδόματα αφορούν τον πυρήνα του λειτουργήματός μας! Δόθηκε τότε η υπόσχεση ότι κάποια στιγμή που τα οικονομικά της χώρας θα το επιτρέψουν, θα ενσωματωθούν στο βασικό μισθό – υπόσχεση βεβαίως που δεν θεωρήθηκε σκόπιμο να πραγματοποιηθεί για το σώμα αυτό των βολεμένων [τα επιδόματα αποτελούν το 45%, περίπου, των μηνιαίων αποδοχών μας ώστε οι συντάξεις να παραμένουν χαμηλές].

Η σημερινή, λοιπόν, φουρνιά των πανεπιστημιακών της κυβέρνησης [που μάλλον αγνοεί τις παραπάνω απεργιακές κινητοποιήσεις] κατάφερε όχι να ενσωματώσει το ερευνητικό επίδομα, αλλά να το μειώσει! Ίσως, μάλιστα, να το μειώσει και άλλο στο άμεσο μέλλον μέχρι τελικής κατάργησής του, ώστε να μην χρειάζεται να ενσωματωθεί!

Στο σημείο αυτό θα ήθελα, λοιπόν, να προτείνω να γίνουν επίτιμα μέλη του Πανεπιστημιακού κινήματος όλοι αυτοί οι συνάδελφοι οικονομολόγοι που συνδράμουν το κυβερνητικό έργο και που, αντί να κουράζονται να βρουν τρόπους να εισπράξουν φόρους και να πατάξουν την φοροδιαφυγή, έρχονται να αποσπάσουν άλλα 100 ευρώ το μήνα από τους 9.000 πανεπιστημιακούς για να φτάσουν οι μισθοί κάτω από 2.000 ευρώ.

Ίσως δηλαδή -ή μάλλον είναι σίγουρο ότι- όλοι αυτοί δεν ζουν από τον μισθό τους! Αλήθεια, πόσοι άλλοι ζουν -όπως εγώ- με αποκλειστικό εισόδημα μόνο το μισθό και πληρώνουν και ενοίκιο;

Γιατί να μην έχω πάει υπάλληλος στην Τράπεζα της Ελλάδος, όπου το μέσο ετήσιο κόστος μισθοδοσίας είναι 108.000 ευρώ το χρόνο, αλλά έκανα επιπλέον σπουδές 10 χρόνια στο εξωτερικό για να γίνω καθηγήτρια στο πανεπιστήμιο με 26. 000 ευρώ ετησίως το 2010;

Βεβαίως, χάρη στη φροντίδα των παραπάνω συναδέλφων μου το 2011 θα είναι πολύ λιγότερα. Έτσι, δεν θα έχω πλέον και κανένα δίλημμα αν θα πρέπει να ασχοληθώ με την έρευνα, τους μεταπτυχιακούς μου και την προβολή του Ιδρύματος μου στο εξωτερικό!

Θα πρέπει, επειγόντως, να βρω δεύτερη δουλειά και, κατά προτίμηση, «μαύρη» ώστε να μην πληρώνω εφορία, όπως όλοι οι άλλοι πολίτες που δεν είναι βολεμένοι!

Προσκαλώ, λοιπόν, τους Πανεπιστημιακούς που στηρίζουν την κυβέρνηση να ετοιμάσουν από τώρα την επιχειρηματολογία τους για την περικοπή των επιδομάτων και των αποδοχών μας όταν επιστρέψουν στα ακαδημαϊκά τους καθήκοντα: θα είμαστε όλοι εκεί να τους ακούσουμε, ευγνωμονούντες!